25.4.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 145/32
Αναίρεση που άσκησαν στις 26 Φεβρουαρίου 2016 η Nicole Clarke, η Sigrid Dickmanns και η Ελισάβετ Παπαθανασίου κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 15 Δεκεμβρίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-101/14, F-102/14 και F-103/14, Clarke κ.λπ. κατά EUIPO
(Υπόθεση T-89/16 P)
(2016/C 145/39)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσες: Nicole Clarke (Αλικάντε, Ισπανία), Sigrid Dickmanns (Gran Alacant, Ισπανία) και Ελισάβετ Παπαθανασίου (Αλικάντε) (εκπρόσωπος: H. Tettenborn, Rechtsanwalt)
Έτερος διάδικος στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
Αιτήματα
Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τρίτο τμήμα) της 15ης Δεκεμβρίου 2015 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις F-101/14, F-102/14 και F-103/14·
—
να αποφανθεί ότι γίνονται δεκτά τα αιτήματα που υπέβαλαν οι προσφεύγουσες σε κάθε διαδικασία
—
να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα όλης της διαδικασίας — ήτοι τόσο της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της ΕΕ όσο και της αναιρετικής διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της ΕΕ.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους αναιρέσεως.
1.
Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή της ρήτρας καταγγελίας που περιλαμβάνεται στις συμβάσεις εργασίας των αναιρεσειουσών καθώς και του «πρωτοκόλλου επαναπροσλήψεως» που συνήφθη μεταξύ εκάστης αναιρεσείουσας και του EUIPO, καθόσον οι επίμαχοι γενικοί διαγωνισμοί δεν είναι οι «επόμενοι» γενικοί διαγωνισμοί κατά την έννοια της ρήτρας καταγγελίας
2.
Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: Πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή της ρήτρας καταγγελίας που περιλαμβάνεται στις συμβάσεις εργασίας των προσφευγουσών, καθόσον οι επίμαχοι γενικοί διαγωνισμοί δεν αφορούν το γνωστικό αντικείμενο της «βιομηχανικής ιδιοκτησίας» που προβλέπεται στη ρήτρα καταγγελίας και, συνεπώς, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε εφαρμογή της ρήτρας καταγγελίας.
Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν, στο πλαίσιο του πρώτου και του δεύτερου λόγου αναιρέσεως, την αιτίαση ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής: Δικαστήριο ΔΔ) με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβίασε το γράμμα, το πνεύμα και τον σκοπό καθώς και τον χρονικό ορίζοντα και τη ratione temporis δυνατότητα εφαρμογής της ρήτρας καταγγελίας.
3.
Τρίτος λόγος αναιρέσεως: Πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΛΠ)
Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν, συναφώς, ότι το Δικαστήριο ΔΔ, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, παρέβλεψε ότι το «πρωτόκολλο επαναπροσλήψεως» που συνήφθη μεταξύ εκάστης αναιρεσείουσας και του EUIPO, ως συμβατική συμφωνία, αποτελεί τουλάχιστον δεύτερη ανανέωση της συμβάσεως εργασίας των αναιρεσειουσών που συνεπάγεται, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, του ΚΛΠ, ότι οι συμβάσεις εργασίας των αναιρεσειουσών πρέπει να θεωρούνται ως αορίστου χρόνου.
4.
Τέταρτος λόγος αναιρέσεως: Πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του καθήκοντος μέριμνας και της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
Συναφώς προβάλλεται η αιτίαση ότι το Δικαστήριο ΔΔ εσφαλμένα θεώρησε κρίσιμο, προκειμένου να αποφανθεί κατά πόσον το EUIPO, διοργανώνοντας το πρώτον 9 έτη μετά την υπογραφή της ρήτρας καταγγελίας γενικό διαγωνισμό που θα καθόριζε το επαγγελματικό μέλλον των αναιρεσειουσών, εκπλήρωσε το καθήκον μέριμνας που υπέχει ή παραβίασε την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, το χρονικό σημείο της επαναπροσλήψεως και όχι αυτό της υπογραφής της ρήτρας καταγγελίας.
Full & Egal Universal Law Academy