25.4.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 145/34
Προσφυγή της 4ης Μαρτίου 2016 — Ιταλία κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-98/16)
(2016/C 145/42)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, S. Fiorentino και P. Gentili, avvocati dello Stato)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής C(2015) 9526 τελικό της 23ης Δεκεμβρίου 2015, η οποία κοινοποιήθηκε αυθημερόν, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.39451 (2015/C) (πρώην 2015/NN) την οποία έθεσε σε εφαρμογή η Ιταλία υπέρ της BANCA TERCAS (Cassa di risparmio della provincia di Teramo S.p.A.)·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή διαπίστωσε ότι συνιστά κρατική ενίσχυση ασύμβατη με το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ και με την εσωτερική αγορά, εισφορά συνολικού ποσού 295,14 εκατομμυρίων ευρώ υπέρ της Banca Tercas από το Fondo interbancario di tutela dei depositi. Η εισφορά αυτή προήλθε από τρία διακριτά μέτρα: μια μη επιστρεπτέα εισφορά ύψους 265 εκατομμυρίων ευρώ (μέτρο 1), μια εγγύηση ύψους 35 εκατομμυρίων ευρώ (με στοιχείο ενισχύσεως υπολογιζόμενο σε 0,14 εκατομμύρια ευρώ) χορηγηθείσα προς κάλυψη του πιστωτικού ανοίγματος της Banca Tercas έναντι ενός ιταλικού ομίλου επιχειρήσεων (μέτρο 2) και τέλος, μια ακόμη μη επιστρεπτέα εισφορά ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ, προς κάλυψη της φορολογικής δαπάνης της πράξεως (μέτρο 3).
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
1.
Πρώτος λόγος, ο οποίος αφορά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, όσον αφορά τον δημόσιο χαρακτήρα των πόρων που αποτελούν αντικείμενο των επίμαχων μέτρων.
—
Υποστηρίζει συναφώς ότι η απόφαση είναι εσφαλμένη καθόσον χαρακτηρίζει τους πόρους που χρησιμοποιήθηκαν από το Fondo interbancario di tutela dei depositi ως δημόσιους πόρους, μην λαμβάνοντας υπόψη ειδικότερα τις αρχές που διακηρύσσει το Δικαστήριο στις αποφάσεις της 15ης Ιουλίου 2004, υπόθεση C-354/02, Pearle κ.λπ. και της 30ής Μαΐου 2013, υπόθεση C-677/11, Doux Èlevage.
2.
Δεύτερος λόγος ο οποίος αφορά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών όσον αφορά τον καταλογισμό στο Δημόσιο των επίμαχων μέτρων.
—
Υποστηρίζεται συναφώς ότι η απόφαση είναι εσφαλμένη καθόσον καταλόγισε στο Δημόσιο τα επίμαχα μέτρα χωρίς να λάβει υπόψη ειδικότερα το γεγονός ότι στηρίζονται σε αυτοτελή απόφαση οργανισμού ιδιωτικού δικαίου, όπως είναι το Fondo interbancario di tutela dei depositi, και ότι καμία δημόσια αρχή δεν άσκησε αθέμιτη επιρροή ή πίεση ώστε να ληφθεί η απόφαση αυτή.
3.
Τρίτος λόγος ο οποίος αφορά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών όσον αφορά τη χορήγηση επιλεκτικού πλεονεκτήματος. Εσφαλμένη εφαρμογή του κριτηρίου του ιδιώτη επενδυτή σε οικονομία αγοράς.
—
Υποστηρίζεται συναφώς ότι η απόφαση είναι εσφαλμένη καθόσον δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι τα επίμαχα μέτρα ήταν, περαιτέρω, σύμφωνα προς το αποκαλούμενο κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή σε οικονομία αγοράς, δεδομένου ότι ήταν δικαιολογημένα από οικονομικής απόψεως για το Fondo interbancario di tutela dei depositi rispetto σε σχέση με την κατάσταση που είχε προκύψει συνεπεία της συλλογικής εκκαθαρίσεως της Banca Tercas.
4.
Τέταρτος λόγος ο οποίος αφορά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 3, στοιχείο β', και εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών όσον αφορά την αξιολόγηση του συμβατού της κρατικής ενισχύσεως με την εσωτερική αγορά.
—
Τέλος, υποστηρίζεται συναφώς ότι η Επιτροπή εσφαλμένως έκρινε ότι τα επίμαχα μέτρα ήταν ασύμβατα με την εσωτερική αγορά, ακόμη και στην περίπτωση που θα πρέπει να χαρακτηρισθούν ως κρατικές ενισχύσεις.
Full & Egal Universal Law Academy