17.5.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 175/28
Προσφυγή της 23ης Μαρτίου 2016 — Léon Van Parys κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-125/16)
(2016/C 175/32)
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Firma Léon Van Parys NV (Αμβέρσα, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: P. Vlaemminck, B. Van Vooren και R. Verbeke, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση C(2016) 95 τελικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 20ής Ιανουαρίου 2016, σχετικά με τον φάκελο REC 07/07(REV), με την οποία διαπιστώνεται ότι η εκ των υστέρων βεβαίωση εισαγωγικών δασμών είναι δικαιολογημένη και ότι η διαγραφή των δασμών αυτών είναι δικαιολογημένη όσον αφορά ένα οφειλέτη και εν μέρει δικαιολογημένη στην ειδική περίπτωση ενός άλλου οφειλέτη, αλλά κατά το άλλο μέρος μη δικαιολογημένη όσον αφορά αυτόν τον συγκεκριμένο οφειλέτη, και με την οποία τροποποιήθηκε η απόφαση C(2010)2858 της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2010·
—
να κρίνει ότι το άρθρο 909 του κανονισμού 2454/93 (1) παρήγαγε πλήρως τα αποτελέσματά του υπέρ της νυν προσφεύγουσας κατόπιν της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-324/10, όπου το Γενικό Δικαστήριο, προς όφελος της (νυν και τότε) προσφεύγουσας, ακύρωσε το άρθρο 1, παράγραφος 3, της αρχικής αποφάσεως C(2010)2858, οπότε η νυν προσφεύγουσα δικαιούται, σύμφωνα με το άρθρο 909 του κανονισμού 2454/93, να τύχει πλήρους διαγραφής της τελωνειακής οφειλής, καθώς και όλων τους άμεσα ή έμμεσα συνδεόμενων με αυτήν τόκων ή εξόδων·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Η προσφεύγουσα διατυπώνει πέντε λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση των άρθρων 907 και 909 του κανονισμού 2454/93 και του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι από μόνες τους αρκούν οι υπέρ αυτής έννομες συνέπειες της αποφάσεως της 19ης Μαρτίου 2013, Firma Van Parys κατά Επιτροπής (T-324/10, EU:T:2013:136). Επομένως, δεν απαιτείται νέα απόφαση της Επιτροπής για τη θεραπεία της ελλείψεως νομιμότητας την οποία διαπίστωσε το Γενικό Δικαστήριο και η προσφεύγουσα πρέπει να ωφεληθεί από την εφαρμογή του άρθρου 909 του κανονισμού 2454/93.
2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 907 του κανονισμού 2454/93 και του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, για να αποφύγει την εφαρμογή του άρθρου 909 του κανονισμού 2454/93, προέβη σε κατάχρηση της βάσει του άρθρου 907 του κανονισμού 2454/93 εξουσίας της να ζητεί συμπληρωματικά πληροφοριακά στοιχεία. Η προσφεύγουσα διατείνεται ειδικότερα ότι η Επιτροπή είχε ήδη στη διάθεσή της τα πληροφοριακά στοιχεία που ζητήθηκαν.
3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται, επικουρικά, παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως, επειδή η εντός εύλογης προθεσμίας εκτέλεση της αποφάσεως της 19ης Μαρτίου 2013, Firma Van Parys κατά Επιτροπής (T-324/10, EU:T:2013:136), δεν μπορούσε να είναι μεγαλύτερη από την αρχική εννεάμηνη προθεσμία του άρθρου 907 του κανονισμού 2454/93.
4.
Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται, επικουρικότερα, κατάχρηση εξουσίας, επειδή η Επιτροπή προέβη σε πλήρη νέα έρευνα και με αυτήν κατέληξε σε συμπέρασμα το οποίο προσκρούει στις διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου στην απόφαση της 19ης Μαρτίου 2013, Firma Van Parys κατά Επιτροπής (T-324/10, EU:T:2013:136).
5.
Με τον πέμπτο λόγο προβάλλονται, ακόμη επικουρικότερα, εσφαλμένη ερμηνεία του ρυθμιστικού πλαισίου για την οργάνωση της αγοράς μπανανών και παραβίαση της αρχής της ισότητας.
—
Η από την προσφεύγουσα χρήση συμφωνίας μισθώσεως για την απόκτηση της χρήσεως πιστοποιητικών εισαγωγής ήταν, κατά την προσφεύγουσα, μια νόμιμη δυνατότητα στο πλαίσιο του κανονισμού 2362/98 (2) και των συνήθων εμπορικών πρακτικών που αναγνωρίζονται από τον ΠΟΕ.
—
Τούτο από μόνο του δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αμέλεια εκ μέρους ενός εισαγωγέα όταν αυτό δεν ισχύει για τον εκτελωνιστή ή για άλλον εισαγωγέα ο οποίος χρησιμοποίησε μη μεταβιβάσιμες άδειες.
(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 2362/98 της Επιτροπής, της 28ης Οκτωβρίου 1998, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 404/93 σχετικά με το καθεστώς εισαγωγής μπανανών στην Κοινότητα (ΕΕ L 293, σ. 32).
Full & Egal Universal Law Academy