30.5.2016
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 191/36
Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2016 r. – Belgia/Komisja
(Sprawa T-131/16)
(2016/C 191/48)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Królestwo Belgii (przedstawiciele: C. Pochet i J. Halleux, pełnomocnicy, wspierani przez adwokatów M. Segurę Catalán i M. Clayton)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
uznanie zarzutów podniesionych w skardze za dopuszczalne i ich uwzględnienie;
—
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 stycznia 2016 r. w sprawie wprowadzonego w życie przez Królestwo Belgii systemu pomocy dotyczącego zwolnienia z opodatkowania nadmiernych zysków SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) w zakresie, w jakim instytucja ta nie zidentyfikowała prawidłowo środka pomocy państwa, uznała za system uregulowanie w sprawie decyzji podatkowych dotyczących nadmiernych zysków i uznała je za pomoc państwa niezgodną z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 TFUE;
—
ewentualnie, stwierdzenie nieważności art. 1 i 2 zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim uznano w nich uregulowanie w sprawie decyzji podatkowych dotyczących nadmiernych zysków za pomoc państwa niezgodną z rynkiem wewnętrznym oraz z naruszeniem ogólnych zasad prawa Unii nakazano odzyskanie domniemanej pomocy państwa od grup przedsiębiorstw, do których należą beneficjenci;
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 2 ust. 6 TFUE, art. 5 ust. 1 i 2 TUE, jako że Komisja wykorzystała przepisy z zakresu pomocy państwa w celu jednostronnego określenia właściwości podatkowej państwa belgijskiego.
2.
Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa i oczywistego błędu w ocenie, których Komisja dopuściła się, stwierdzając istnienie domniemanej pomocy państwa i uznając ją za system pomocy, który nie wymaga dalszych środków wykonawczych w rozumieniu art. 1 lit. d) rozporządzenia nr 2015/1589 i art. 107 TFUE.
3.
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 107 TFUE, jako że Komisja uznała, iż uregulowanie w sprawie decyzji podatkowych dotyczących nadmiernych zysków stanowi środek pomocy państwa. Komisja nie zidentyfikowała użytych zasobów państwowych, nie stwierdziła istnienia korzyści oraz błędnie oceniła selektywność i zakłócenie konkurencji.
4.
Zarzut czwarty dotyczący oczywistego błędu w ocenie, który Komisja popełniła, uznając za beneficjentów domniemanej pomocy państwa nie tylko podmioty belgijskie podlegające opodatkowaniu w Belgii, ale także międzynarodowe grupy, do których oni należą.
5.
Zarzut piąty, podniesiony posiłkowo, dotyczący naruszenia ogólnej zasady legalności i art. 16 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (1), jako że zwrotu można żądać od grup międzynarodowych, do których należą podmioty belgijskie, które otrzymały decyzję podatkową.
(1) Rozporządzenie Rady (UE) nr 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015, L 248, s. 9).
Full & Egal Universal Law Academy