22.8.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 305/45
Αναίρεση που άσκησαν στις 20 Ιουνίου 2016 οι FN, FP και FQ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 11 Απριλίου 2016 στην υπόθεση F-41/15 DISS II, FN κ.λπ. κατά CEPOL
(Υπόθεση T-334/16 P)
(2016/C 305/61)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείοντες: FN (Βουδαπέστη, Ουγγαρία), FP (Μπρατισλάβα, Σλοβακία) και FQ (Les Fonts Benitachell, Ισπανία) (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)
Αναιρεσίβλητη: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία (CEPOL)
Αιτήματα των αναιρεσειόντων
Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 11ης Απριλίου 2016 στην υπόθεση F-41/15 DISS II, FN κ.λπ. κατά CEPOL, και κατά συνέπεια,
—
να ακυρώσει την υπ’ αριθ. 17/2014/DIR απόφαση της CEPOL της 23ης Μαΐου 2014 με την οποία προβλέπεται η μεταφορά της CEPOL στη Βουδαπέστη, Ουγγαρία, από την 1η Οκτωβρίου 2014 και οι αναιρεσείοντες ενημερώνονται ότι «η μη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία θα θεωρηθεί παραίτηση με ισχύ από τις 30 Σεπτεμβρίου 2014»,
—
να ακυρώσει τις αποφάσεις της CEPOL της 28ης Νοεμβρίου 2014 με τις οποίες απορρίφθηκαν οι διοικητικές ενστάσεις που οι αναιρεσείοντες υπέβαλαν μεταξύ 8ης και 21ης Αυγούστου 2014 κατά της αποφάσεως της 23ης Μαΐου 2014,
—
να υποχρεώσει την CEPOL να καταβάλει αποζημίωση για αποκατάσταση της υλικής ζημίας και για χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης των αναιρεσειόντων,
—
να καταδικάσει την CEPOL στο σύνολο των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων σχετικά με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως καθώς και στην υπόθεση F-41/15 DISS II.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι αναιρεσείοντες προβάλλουν τρεις λόγους αναιρέσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 47 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλονται πλάνη περί το δίκαιο ως προς την ερμηνεία των συμβατικών διατάξεων που δεσμεύουν τους αναιρεσείοντες και την CEPOL καθώς και των κεκτημένων δικαιωμάτων των αναιρεσειόντων, παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, καθώς και πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή της αρχής της χρηστής διοικήσεως και της επιμέλειας.
3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο κατά την αξιολόγηση των αξιώσεων αποζημιώσεως των αναιρεσειόντων.
Full & Egal Universal Law Academy