16.8.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 296/41
Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2016 — Punch Powertrain κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-357/16)
(2016/C 296/52)
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Punch Powertrain (Sint-Truiden, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: H. Viaene, B. Hoorelbeke, D. Gillet και F. Verhaegen, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κηρύξει παραδεκτή την προσφυγή ακυρώσεως·
—
να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 11ης Ιανουαρίου 2016 σχετικά με την κρατική ενίσχυση απαλλαγής πλεοναζόντων κερδών SA.37667 (2015/C) (πρώην 2015/NN), την οποία εφάρμοσε το Βασίλειο του Βελγίου, όπως η απόφαση αυτή δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις 4 Μαΐου 2016·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 1, στοιχείο δ', του κανονισμού 2015/1589 (1), του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και του άρθρου 296 ΣΛΕΕ επειδή η Επιτροπή κακώς χαρακτήρισε το επίμαχο μέτρο ως κρατική ενίσχυση.
—
Η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 1, στοιχείο δ', του κανονισμού 2015/1589 και το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ επειδή κακώς χαρακτήρισε το επίμαχο μέτρο ως κρατική ενίσχυση. Η επίμαχη ενίσχυση δεν μπορεί να χορηγηθεί μόνο με βάση το άρθρο 185, παράγραφος 2, στοιχείο b, του Wetboek van de inkomstenbelastingen van 1992 (κώδικα του 1992 περί των φόρων εισοδήματος· στο εξής: WIB 92), αλλά απαιτούνται περαιτέρω μέτρα για την εφαρμογή της διατάξεως αυτής.
—
Η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 296 ΣΛΕΕ επειδή η αιτιολογία της προσβαλλομένης πράξεως περιέχει αντίφαση. Η αντίφαση έγκειται στο γεγονός ότι η Επιτροπή δεν διευκρίνισε για ποιον λόγο, κατά την εξέταση του κριτηρίου της επιλεκτικότητας, έκρινε ότι οι προηγούμενες αποφάσεις δεν απορρέουν ευθέως από το άρθρο 185, παράγραφος 2, στοιχείο b, του WIB 92, ενώ κατά την εξέταση της υπάρξεως καθεστώτος ενισχύσεων δέχθηκε ότι η προαναφερθείσα διάταξη δεν απαιτεί περαιτέρω μέτρα εφαρμογής.
2.
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και της κατά το άρθρο 296 ΣΛΕΕ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως επειδή η Επιτροπή δεν αξιολόγησε ορθώς την ύπαρξη πλεονεκτήματος.
—
Η Επιτροπή δεν εξέτασε αν η επίμαχη κρατική ενίσχυση οδήγησε όντως στη χορήγηση πλεονεκτήματος, κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, στις αποδέκτριες επιχειρήσεις. Τούτο, παρά το γεγονός ότι η προϋπόθεση αυτή είναι προϋπόθεση για την ύπαρξη κρατικής ενισχύσεως, την οποία επομένως η Επιτροπή όφειλε να εξετάσει πριν μπορέσει να αποφανθεί σχετικά με την ύπαρξη κρατικής ενισχύσεως, οπότε παρέβη την κατά το άρθρο 296 ΣΛΕΕ υποχρέωσή της αιτιολογήσεως.
3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και της κατά το άρθρο 296 ΣΛΕΕ υποχρεώσεως αιτιολογήσεως επειδή η Επιτροπή δεν αξιολόγησε ορθώς τον επιλεκτικό χαρακτήρα του επίμαχου μέτρου.
—
Το άρθρο 185, παράγραφος 2, στοιχείο b, του WIB 92 και το εντεύθεν σύστημα απαλλαγής των πλεοναζόντων κερδών έχουν εφαρμογή επί όλων των επιχειρήσεων που βρίσκονται σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση και διενεργούν οικονομικές πράξεις τις οποίες αφορά το επίμαχο μέτρο. Κατά συνέπεια, το επίμαχο μέτρο δεν περιορίζεται σε ορισμένες επιχειρήσεις που μπορούν να προσδιοριστούν βάσει συγκεκριμένων χαρακτηριστικών, οπότε δεν είναι επιλεκτικό κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
—
Επικουρικά, προβάλλεται ότι Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως επειδή έκρινε ότι η απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών δεν υπάγεται στο σύστημα αναφοράς. Η κατ’ εφαρμογήν της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών που βασίζεται σε συνέργειες και σε οικονομίες κλίμακας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των διατάξεων που καθορίζουν τα συνολικά φορολογητέα κέρδη, και επομένως δεν δύναται να θεωρηθεί εξαίρεση από το σύστημα αναφοράς οδηγούσα σε επιλεκτικότητα.
—
Επικουρικότερα, προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν κατάφερε να αποδείξει ότι η αρχή του πλήρους ανταγωνισμού εφαρμόστηκε εσφαλμένως από τη βελγική Rulingcommissie (επιτροπή προκριματικών φορολογικών γνωμοδοτήσεων) στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 185, παράγραφος 2, στοιχείο b, του WIB 92. Η συλλογιστική της Επιτροπής δεν έχει συνοχή και λαμβάνει υπόψη σημαντικά στοιχεία τα οποία όμως είναι αντιφατικά μεταξύ τους ή στερούνται της απαιτούμενης συνοχής.
4.
Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η υποχρέωση ανακτήσεως συνιστά παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
—
Όπως προκύπτει από την πάγια πρακτική που ακολουθεί κατά τη λήψη των αποφάσεών της η Επιτροπή, η οποία δεν έθεσε ζήτημα εφαρμογής της διεθνώς αποδεκτής αρχής του πλήρους ανταγωνισμού, η εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση διαταγής ανακτήσεως της φερόμενης ενισχύσεως θα συνιστούσε παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Πράγματι, όπως προκύπτει από την υπάρχουσα πρακτική κατά τη λήψη αποφάσεων και από την υπάρχουσα νομολογία, δεν μπορούσε να προβλεφθεί ότι το άρθρο 185, παράγραφος 2, στοιχείο b, του WIB 92 θα αντέβαινε προς το άρθρο 107 ΣΛΕΕ.
(1) Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9).
Full & Egal Universal Law Academy