17.10.2016
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 383/14
Skarga wniesiona w dniu 18 lipca 2016 r. – Basicmed Enterprises i in./Rada i in.
(Sprawa T-379/16)
(2016/C 383/20)
Język postępowania: angielski
Strony
Strony skarżące: Basicmed Enterprises Ltd (Limassol, Cypr) i 19 innych podmiotów (przedstawiciele: P. Tridimas, Barrister, K. Kakoulli, P. Panayides oraz C. Pericleous, lawyers)
Strony pozwane: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska, Europejski Bank Centralny, Eurogrupa, Unia Europejska
Żądania
Strony skarżące wnoszą do Sądu o:
—
zasądzenie od pozwanych na rzecz skarżących kwot wskazanych w załączonym do skargi wykazie, powiększonych o odsetki naliczane od dnia 16 marca 2013 r. do dnia wydania wyroku przez Sąd, oraz
—
obciążenie pozwanych kosztami postępowania.
Tytułem ewentualnym strony skarżące wnoszą do Sądu o:
—
stwierdzenie, że Unia Europejska lub pozwane instytucje ponoszą odpowiedzialność pozaumowną;
—
określenie procedury celem ustalenia możliwej do pokrycia straty rzeczywiście poniesionej przez skarżących, oraz
—
obciążenie pozwanych kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Strony skarżące dochodzą odszkodowania na podstawie art. 268 i art. 340 akapit drugi i trzeci TFUE, regulujących pozaumowną odpowiedzialność Unii i EBC, za szkodę poniesioną z tytułu obniżenia depozytów stron skarżących w wyniku w wyniku środków podjętych przez pozwane instytucje, które zastosowały w stosunku do Republiki Cypryjskiej mechanizm bail-in.
W opinii skarżących instrumenty bail-in przyjęte przez Republikę Cypryjską zostały wprowadzone wyłącznie celem wykonania środków przyjętych przez pozwanych i zostały również zatwierdzone przez pozwane instytucje. Skarżący są zdania, że mechanizm bail-in stanowi poważne naruszenie i na poparcie swojej skargi podnoszą cztery zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia prawa własności chronionego na mocy art. 17 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 1 protokołu nr 1 do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
2.
Zarzut drugi dotyczy naruszenia zasady proporcjonalności.
3.
Zarzut trzeci dotyczy naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań.
4.
Zarzut czwarty dotyczy naruszenia zasady niedyskryminacji.