5.9.2016
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 326/32
Skarga wniesiona w dniu 19 lipca 2016 r. – Ayuntamiento de Madrid/Komisja
(Sprawa T-391/16)
(2016/C 326/55)
Język postępowania: hiszpański
Strony
Strona skarżąca: Ayuntamiento de Madrid (Hiszpania) (przedstawiciel: F. Zunzunegui Pastor, adwokat)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
uznanie skargi za dopuszczalną i uwzględnienie podniesionych w skardze zarzutów;
—
wydanie orzeczenia o nieważności wskazanego w skardze rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/646 z dnia 20 kwietnia 2016 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 692/2008 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 6);
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący nieważności zaskarżonego rozporządzenia ze względu na brak właściwości związany z nieprawidłowe skorzystanie przez Komisję z procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą.
Skarżąca twierdzi w tym względzie, że Komisja dopuściła się naruszenia art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 715/2007 z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. 2007 L 171, s. 1).
Podnosi ona, że Komisja przyjmując zaskarżone rozporządzenie – ze względu na to, iż ustanawia ono europejski system przewidujący nowe wyższe progi emisji NOx – zmieniła zasadniczy element podstawowego uregulowania i, co za tym idzie, naruszyła związane z przyjęciem tego rozporządzenia warunki formalne i efektem tego dopuściła się naruszenia istotnych wymogów proceduralnych.
2.
Zarzut drugi dotyczący naruszenia przepisów prawa pierwotnego i prawa wtórnego, a także ogólnych zasad prawa Unii.
Skarżąca podnosi, że przyjmując zaskarżone rozporządzenie Komisja uchybiła art. 3, art. 11, art. 114 ust. 3 i art. 191 TFUE, a także art. 35 i 37 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej.
Podnosi ona również, że zaskarżone rozporządzenie:
—
stanowi naruszenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (Dz.U. 2008 L 152, s. 1) w zakresie dotyczącym ograniczenia maksymalnych poziomów emisji azotu w przypadku pojazdów napędzanych olejem napędowym;
—
stanowi naruszenie art. 4 ww. rozporządzenia nr 715/2007;
—
stanowi również naruszenie rozporządzenia Komisji nr 692/2008 z dnia 18 lipca 2008 r. wykonującego i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. 2008 L 199, s. 1).
3.
Zarzut trzeci dotyczący nadużycia władzy
—
ze względu na istnienie obiektywnych, istotnych i zgodnych przesłanek świadczących o tym, że przyjmując zaskarżone rozporządzenie podnoszące progi emisji NOx w przypadku lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych Komisja nie realizuje, wbrew własnym deklaracjom, celu założonego w przepisach w prawa Unii;
—
ze względu na to to, że Komisja obeszła przewidziane w TFUE postępowanie szczególne, aby zaradzić konkretnym faktycznym; ze względu na to, że zamiast zwykłej procedury ustawodawczej przeprowadziła ona procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą, instytucja ta dopuściła się w ramach postępowania w sprawie przyjęcia zaskarżonego rozporządzenia naruszenia istotnych wymogów proceduralnych, co wiąże się z brakiem po jej stronie właściwości do wydania tego aktu;
—
wreszcie, rozporządzenie to nie jest zgodne z interesem Unii.