24.10.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 392/42
Προσφυγή της 19ης Αυγούστου 2016 — Ισπανία κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-459/16)
(2016/C 392/56)
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Διάδικοι
Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωπος: M. Sampol Pucurull, Abogado del Estado)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα του προσφεύγοντος
Το προσφεύγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2016/1059 της Επιτροπής, της 21ης Ιουνίου, με την οποία αποκλείστηκαν από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένες δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), καθ’ ό μέρος αφορά το Βασίλειο της Ισπανίας, σε σχέση με συγκεκριμένες στρεμματικές ενισχύσεις και για ποσό ύψους 262 887 429,57 ευρώ·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής του, το προσφεύγον προβάλλει έναν λόγο, υποδιαιρούμενο σε δύο σκέλη.
1.
Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι η επιβληθείσα από την Επιτροπή κατ’ αποκοπήν διόρθωση παραβαίνει το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΕΕ 2005, L 209, σ. 1), καθώς και τις κατευθυντήριες γραμμές του 1997 (έγγραφο VI/5330/97), σχετικά με τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την επιβολή διορθώσεως 25 % ή 10 %. Η παράβαση αυτή συνιστά υπέρβαση των αρμοδιοτήτων της Επιτροπής κατά την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας και παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου.
—
Πρώτον, οι ισπανικές αρχές εκτιμούν ότι οι επιβληθείσες κατ’ αποκοπήν διορθώσεις παραβαίνουν το άρθρο 31, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005 του Συμβουλίου, λαμβανομένων υπόψη των κατευθυντηρίων γραμμών του 1997 και της αρχής της αναλογικότητας, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν διέθετε σοβαρές και εύλογες ενδείξεις προκειμένου να συναγάγει ότι έπρεπε να επιβληθεί δημοσιονομική διόρθωση 25 %, σε σχέση με τους δασώδεις βοσκοτόπους κατά τα έτη 2009 έως 2013, εξαιρουμένου του δασώδους βοσκοτόπου που αφορούσε πέντε Αυτόνομες Κοινότητες κατά το έτος 2009, ως προς τον οποίον γίνεται δεκτό ότι έχει εφαρμογή το άρθρο 73α, παράγραφος 2α, του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (ΕΕ 2004, L 141, σ. 18).
Επιπλέον, οι ισπανικές αρχές αμφισβητούν την ορθότητα εφαρμογής από την Επιτροπή κατ’ αποκοπήν διορθώσεως 10 % σε σχέση με τους θαμνώδεις βοσκοτόπους κατά τα έτη 2009 έως 2013 και τη δασική-χορτολιβαδική έκταση κατά το έτος 2009.
—
Δεύτερον, οι ισπανικές αρχές φρονούν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβαίνει το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) 1290/2005, σε συνδυασμό με τις αρχές της αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου, καθόσον δεν λαμβάνεται υπόψη το άρθρο 73α, παράγραφος 2α, του κανονισμού (ΕΚ) 796/2004, σε συνδυασμό με το άρθρο 137 του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) 1290/2005, (ΕΚ) 247/2006, (ΕΚ) 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003.
Full & Egal Universal Law Academy