14.11.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 419/49
Αναίρεση που άσκησε στις 7 Σεπτεμβρίου 2016 η FV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 28 Ιουνίου 2016 το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στην υπόθεση F-40/15, FV κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-639/16 P)
(2016/C 419/65)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: FV (Rhode-St-Genèse, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 28ης Ιουνίου 2016 στην υπόθεση F-40/15·
—
ως εκ τούτου, να δεχθεί τα υποβληθέντα πρωτοδίκως αιτήματα της αναιρεσείουσας και, κατά συνέπεια,
—
να ακυρώσει την έκθεση αξιολογήσεως της αναιρεσείουσας για το έτος 2013·
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα·
—
να καταδικάσει το αναιρεσίβλητο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αφορά το ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση εκδόθηκε από δικαστικό σχηματισμό που συγκροτήθηκε κατά παράβαση του άρθρου 27, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του ΔΔΔ.
Η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι η εν λόγω παράβαση οφείλεται στο ότι η απόφαση 2016/454 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 2016, για τον διορισμό τριών δικαστών στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πάσχει λόγω αναρμοδιότητας, λόγω παραβάσεως των άρθρων 257 και 281 ΣΛΕΕ, λόγω παραβάσεως του παραρτήματος I του πρωτοκόλλου αριθ. 3 περί του Οργανισμού του Δικαστηρίου, λόγω παραβάσεως του άρθρου 13, παράγραφος 2, ΣΕΕ και λόγω παραβάσεως της αποφάσεως 2005/150/ΕΚ της 18ης Ιανουαρίου 2005, που αφορά τις προϋποθέσεις και τις λοιπές λεπτομέρειες που διέπουν την υποβολή και την εξέταση υποψηφιοτήτων για τον ορισμό δικαστών στο Δικαστήριο δημόσιας διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2.
Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως αφορά παράβαση της υποχρεώσεως ελέγχου, εκ μέρους του δικαστή του πρώτου βαθμού, της πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως την οποία υπείχε το αναιρεσίβλητο, παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως την οποία υπείχε ο δικαστής του πρώτου βαθμού, παραμόρφωση των στοιχείων της δικογραφίας και παράβαση του οδηγού βαθμολογίας.
3.
Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως αφορά παράβαση του καθήκοντος μέριμνας και παραμόρφωση των εγγράφων της δικογραφίας.
Full & Egal Universal Law Academy