28.11.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 441/22
Αναίρεση που άσκησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2016 ο HL κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 20 Ιουλίου 2016, στην υπόθεση F-112/15, HL κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-668/16 P)
(2016/C 441/26)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: HL (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: R. Rata, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 20ής Ιουλίου 2016, στην υπόθεση F-112/15·
—
να ακυρώσει την απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 14ης Νοεμβρίου 2014, η οποία γνωστοποιήθηκε μέσω της διοικητικής ανακοινώσεως αριθ. 41-2014, περί καταρτίσεως του καταλόγου προαχθέντων υπαλλήλων κατά την περίοδο προαγωγών του 2014, καθόσον το όνομα του νυν αναιρεσείοντος δεν περιλαμβάνεται σε αυτόν·
—
να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδά της, καθώς και στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο αναιρεσείων.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αιτήσεώς του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης απέρριψε ως αβάσιμο τον πρώτο λόγο ακυρώσεως που προέβαλε πρωτοδίκως ο νυν αναιρεσείων. Ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε, ιδίως, τετράκις σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά τον πρώτο λόγο ακυρώσεως:
—
πρώτον, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης έκρινε, αντιθέτως προς τη σχετική νομολογία, ότι δεν απαιτείται να προβεί σε έλεγχο της νομιμότητας των πράξεων της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, εάν η εν λόγω αρχή δηλώσει ότι έχει εκπληρώσει τα εκ του νόμου καθήκοντα και υποχρεώσεις της·
—
δεύτερον, κακώς το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης δεν έλαβε υπόψη ως αποδεικτικό στοιχείο την έκθεση της κοινής επιτροπής παρακολουθήσεως, ούτε έλαβε κατ’ ουσίαν υπόψη την αποδεδειγμένη έλλειψη συγκρισιμότητας των πηγών πληροφοριών που χρησιμοποιεί η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή·
—
τρίτον, κακώς και άνευ αιτιολογίας το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αγνόησε το επιχείρημα που προέβαλε και τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε ο νυν αναιρεσείων σχετικά με τον μαθηματικό έλεγχο της μεθοδολογίας γραμματικής αξιολογήσεως την οποία χρησιμοποιεί η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, καθώς και, συνολικά, το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως·
—
τέταρτον, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε πλάνη, τεκμαίροντας ότι η μη διενέργεια ουσιαστικής συγκριτικής εξετάσεως των προσόντων δεν δύναται να έχει ως αποτέλεσμα την ακύρωση αποφάσεως περί προαγωγής.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως που προέβαλε πρωτοδίκως:
—
πρώτον, περιορίζοντας αυθαίρετα την έκταση και τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 25 του ΚΥΚ, καθώς και των θεμελιωδών, βάσει του δικαίου της Ένωσης, δικαιωμάτων του αναιρεσείοντος, κατά τρόπο μη συμβατό με τη βούληση του νομοθέτη της Ένωσης· και
—
δεύτερον, απορρίπτοντας, βάσει προδήλως εσφαλμένης αιτιολογίας, τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως ως αβάσιμο.
3.
Με τον τρίτο λόγο, ο οποίος αντλείται από μη διεξαγωγή αμερόληπτου και ουσιαστικού δικαστικού ελέγχου, με αποτέλεσμα την προσβολή του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας του αναιρεσείοντος, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι:
—
πρώτον, ο εισηγητής δικαστής προέβη, στο πλαίσιο της προκαταρκτικής εκθέσεως, σε επιζήμιες διαπιστώσεις, οι οποίες κατεδείκνυαν μεροληψία, προδικάζοντας την έκβαση της εξετάσεως των λόγων ακυρώσεως που προέβαλε ο νυν αναιρεσείων·
—
δεύτερον, ο πρόεδρος του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης δεν εξαίρεσε τον εν λόγω δικαστή και δεν ανέθεσε την υπόθεση σε διαφορετικό τμήμα, μολονότι αναγνώρισε ότι οι αμφιλεγόμενες επιζήμιες διαπιστώσεις είχαν αντιγραφεί αυτούσιες από άλλη υπόθεση η οποία αφορούσε άλλους προσφεύγοντες·
—
τρίτον, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης επιλεκτικώς αγνόησε και απέρριψε κρίσιμα επιχειρήματα και αποδεικτικά στοιχεία, χωρίς προηγούμενη εξέταση και αξιολόγησή τους. Εν κατακλείδι, ο αναιρεσείων φρονεί ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης, μη διασφαλίζοντας αμερόληπτο και ουσιαστικό δικαστικό έλεγχο, προσέβαλε το δικαίωμά του σε αποτελεσματική δικαστική προστασία.