21.11.2016
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 428/20
Προσφυγή της 7ης Οκτωβρίου 2016 — Fair deal for expats κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-713/16)
(2016/C 428/23)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγοντες: Fair deal for expats (Lauzun, Γαλλία) και 8 λοιποί (εκπρόσωποι: R. Croft, L. Nelson, E. Hazzan, Solicitors, P. Green, H. Warwick και M. Gregoire, barristers)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κηρύξει άκυρες δυνάμει του άρθρου 264, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, αφενός, την οδηγία του Προέδρου της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διαβιβάστηκε ηλεκτρονικώς με έγγραφο της 28ης Ιουνίου 2016 προς τα μέλη του Σώματος των Επιτρόπων της Ένωσης, και μνημονεύεται στην ομιλία της 28ης Ιουνίου 2016 του Προέδρου Juncker ενώπιον της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες (SPEECH/16/2356), περί απαγορεύσεως οποιωνδήποτε διαπραγματεύσεων εκ μέρους της Επιτροπής, είτε επισήμων είτε ανεπισήμων, με την Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, πριν από τη γνωστοποίηση της προθέσεώς του να αποχωρήσει από την Ένωση κατά το άρθρο 50 ΣΕΕ, και, αφετέρου, τη δήλωση του Προέδρου της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι η προαναφερθείσα οδηγία δόθηκε στα μέλη του Σώματος των Επιτρόπων της Ένωσης υπό τη μορφή «προεδρικής διαταγής», όπως αυτός ρητώς δήλωσε κατά την εν λόγω ομιλία της 28ης Ιουνίου 2016 ενώπιον της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες και όπως αυτό κατεγράφη στο σχετικό με την εν λόγω ομιλία δελτίο τύπου της Επιτροπής (SPEECH/16/2353), τόσο στην αγγλική όσο και στη γαλλική γλώσσα· και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγοντες διατυπώνουν πέντε λόγους ακυρώσεως.
1.
Πρώτος λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι τα επίμαχα μέτρα δεν έχουν, ή δεν έχουν προσήκουσα, νομική βάση.
Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι:
δεν υφίσταται οποιοδήποτε νομικό έρεισμα βάσει του οποίου η Επιτροπή δύναται να αρνηθεί την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και άλλους φορείς κατόπιν του αποτελέσματος του μη δεσμευτικού δημοψηφίσματος, ενώ εκκρεμεί οποιαδήποτε γνωστοποίηση κατά το άρθρο 50 ΣΕΕ·
τα επίμαχα μέτρα δεν βασίζονται σε αντικειμενικά στοιχεία, ενώ, όπως ευλόγως συνάγεται, στηρίζονται στις πεποιθήσεις αυτού που τα έλαβε·
τα επίμαχα μέτρα ελήφθησαν κατά τρόπο που συνιστά κατάχρηση εξουσίας, επειδή η κατά την ομιλία εξαγγελία τους ως «προεδρικής διαταγής» ήταν παραπλανητική για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το προσωπικό και τους υπαλλήλους της Επιτροπής και των λοιπών θεσμικών οργάνων της Ένωσης, τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, καθώς και τους πολίτες της Ένωσης.
2.
Δεύτερος λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι τα επίμαχα μέτρα συνιστούν μεταχείριση γενεσιουργό διακρίσεων εις βάρος του Ηνωμένου Βασιλείου και των πολιτών του λόγω ιθαγενείας, αντιθέτως προς το άρθρο 18 ΣΛΕΕ.
Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι:
τα επίμαχα μέτρα αποσκοπούν κατ’ ουσίαν στην απαγόρευση στην Επιτροπή να διεξάγει διαπραγματεύσεις με εκπροσώπους της Κυβερνήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου·
το Ηνωμένο Βασίλειο, οι πολίτες του και ειδικότερα οι προσφεύγοντες βρίσκονται ως εκ τούτου σε σημαντικά μειονεκτική θέση·
επιπροσθέτως, τα επίμαχα μέτρα θέτουν τους προσφεύγοντες σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την εκ μέρους τους απόλαυση θεμελιωδών δικαιωμάτων, περιλαμβανομένης της ελεύθερης κυκλοφορίας.
3.
Τρίτος λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι τα επίμαχα μέτρα προσβάλλουν τα κατά το δίκαιο της Ένωσης θεμελιώδη δικαιώματα των προσφευγόντων.
Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι:
—
τα επίμαχα μέτρα προσβάλλουν τα δικαιώματα των προσφευγόντων τα οποία απορρέουν από το άρθρο 20, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, περιλαμβανομένων των δικαιωμάτων ελεύθερης κυκλοφορίας που κατοχυρώνονται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 20, παράγραφος 2, στοιχείο α', 21, παράγραφος 1, 45 και 49 ΣΛΕΕ, καθώς και στην οδηγία 2004/38/ΕΚ για τα δικαιώματα των πολιτών της Ένωσης (1)·
—
τα επίμαχα μέτρα προσβάλλουν τα κατοχυρωμένα στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων δικαιώματα των προσφευγόντων.
4.
Τέταρτος λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι τα επίμαχα μέτρα ελήφθησαν αντιθέτως προς την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας κατά το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ.
Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι τα επίμαχα μέτρα ρητώς απαγορεύουν στην Επιτροπή και στο προσωπικό της να τηρήσουν την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας μέσω της παροχής συνδρομής στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε άλλα θεσμικά όργανα της Ένωσης για την εκτέλεση καθηκόντων που απορρέουν από τις Συνθήκες.
5.
Πέμπτος λόγος ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι τα επίμαχα μέτρα στερούνται νομιμότητας κατά το μέρος που ελήφθησαν εν όλω ή εν μέρει προκειμένου να αποτρέψουν ή να αποθαρρύνουν τους πολίτες άλλων κρατών μελών της Ένωσης να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους (όσον αφορά την παραμονή στην Ένωση), όπως δικαιούνται δυνάμει του άρθρου 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
(1) Οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (ΕΕ L 158, σ. 77).
Full & Egal Universal Law Academy