9.1.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 6/42
Προσφυγή της 28ης Οκτωβρίου 2016 — Confédération Nationale du Crédit Mutuel κατά ΕΚΤ
(Υπόθεση T-751/16)
(2017/C 006/53)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Confédération Nationale du Crédit Mutuel (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: M. Grégoire, δικηγόρος)
Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 24ης Αυγούστου 2016, η οποία εκδόθηκε επί του αιτήματος της Crédit Mutuel να λάβει την άδεια να εξαιρέσει από τον υπολογισμό του δείκτη μοχλεύσεως τα ανοίγματα από τον δημόσιο τομέα, σύμφωνα με το άρθρο 429, παράγραφος 14, του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013, για την Crédit Mutuel και για όλες τις οντότητες του ομίλου που υπόκεινται στον δείκτη μοχλεύσεως (ECB/SSM/2016 — 9695000CG7B84NLR5984/92)·
—
να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
1.
Ο πρώτος λόγος στηρίζεται σε υπέρβαση εξουσίας που βαρύνει την προσβαλλόμενη απόφαση. Κατά την προσφεύγουσα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) διαθέτει μόνο την εξουσία να ελέγχει, για να εξασφαλίσει τη συγκεκριμένη εφαρμογή τους, χωρίς να τις ενισχύει ή να εκτιμά αν είναι κρίσιμες, αν πληρούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται προκειμένου ένα ίδρυμα να τύχει παρεκκλίσεως από τους κανόνες υπολογισμού του δείκτη μοχλεύσεως, όπως προσδιορίζονται οριστικά και επακριβώς από την Επιτροπή, βάσει αποκλειστικής αρμοδιότητας, με την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού ο οποίος προορίζεται να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες του τραπεζικού και χρηματοπιστωτικού τοπίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2.
Ο δεύτερος λόγος, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς σε σχέση με τον πρώτο, στηρίζεται πλάνη περί το δίκαιο εκ μέρους της ΕΚΤ στην προσβαλλόμενη απόφαση. Κατά την προσφεύγουσα τα ανοίγματα στους φορείς του δημόσιου τομέα, δεδομένου ότι εξομοιώνονται με τα ανοίγματα στην κεντρική διοίκηση, πρέπει να θεωρηθεί ότι παρουσιάζουν μηδενικό κίνδυνο όταν εκφράζονται στο εθνικό νόμισμα.
3.
Ο τρίτος λόγος, που προβάλλεται επικουρικώς σε σχέση με τους δύο πρώτους, στηρίζεται σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Κατά την προσφεύγουσα η προσβαλλόμενη απόφαση είναι προδήλως ακατάλληλη σε σχέση με τους σκοπούς που επιδιώκουν οι απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας, δεδομένων των χαρακτηριστικών των διοικητικά ρυθμιζόμενων καταθέσεων και προδήλως δυσανάλογη σε σχέση με τις αρνητικές συνέπειες που προξενεί στο οικείο ίδρυμα.
4.
Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθώς και της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθόσον η ΕΚΤ ούτε εξέτασε ούτε έλαβε υπόψη το σύνολο των κρίσιμων περιστάσεων που συντρέχουν εν προκειμένω.