9.4.2018
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 123/22
Προσφυγή-αγωγή της 12ης Δεκεμβρίου 2017 — PV κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-786/16)
(2018/C 123/30)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγων-ενάγων: PV (εκπρόσωπος: M. Casado García-Hirschfeld, δικηγόρος)
Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την παρούσα προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
και συνεπακόλουθα:
—
να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις της 31ης Μαΐου 2016 και της 5ης Ιουλίου 2016 που αφορούν κρατήσεις επί του μισθού για τις οποίες ο προσφεύγων-ενάγων άσκησε τις διοικητικές ενστάσεις του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ στις 29 Ιουλίου 2016 (R/492/16) και στις 30 Ιουλίου 2016 (R/493/16), αντιστοίχως, και οι οποίες απορρίφθηκαν στις 28 Νοεμβρίου 2016·
—
να ακυρώσει τις προσβαλλόμενες αποφάσεις της 15ης Σεπτεμβρίου 2016 και της 11ης Ιουλίου 2016 που αφορούν κρατήσεις επί του μισθού και τον μηδενισμό του μισθού από τον Ιούλιο του 2016, για τις οποίες ο προσφεύγων-ενάγων άσκησε τη διοικητική ένσταση του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ στις 19 Σεπτεμβρίου 2016 (R/496/16), η οποία απορρίφθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2017·
—
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2016 με την οποία ο προσφεύγων-ενάγων ενημερώνεται για τη συνολική οφειλή του προς την Επιτροπή ύψους 42 704,74 ευρώ για την οποία ασκήθηκε η διοικητική ένσταση του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ στις 8 Νοεμβρίου 2016 (R/556/16), η οποία απορρίφθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2017·
—
να ακυρώσει το προσβαλλόμενο χρεωστικό σημείωμα υπ’ αριθ. 32441709991 της 20ής Ιουλίου 2017 για το ποσό των 42 704,74 ευρώ, με το οποίο ζητείται η πληρωμή του προσβαλλόμενου χρέους ποσού 42 704,74 ευρώ για την οποία ασκήθηκε η διοικητική ένσταση του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ στις 31 Ιουλίου 2017 (R/346/17), η οποία απορρίφθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2017·
—
να ακυρώσει την απόφαση ανακλήσεως της τριμερούς ΑΔΑ, της 26ης Ιουλίου 2016, κατά της οποίας ο προσφεύγων-ενάγων άσκησε τη διοικητική ένσταση του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ στις 3 Οκτωβρίου 2016 (R/510/16), η οποία απορρίφθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2017, καθώς και την πειθαρχική διαδικασία CMS 13/087 σε όλες τις πτυχές της·
—
να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων εξαιτίας της ηθικής παρενόχλησης στη ΓΔ Απασχόληση, στη ΓΔ Προϋπολογισμός, στη ΓΔ Διερμηνεία και στην ιατρική υπηρεσία, στο PMO (Γραφείο Διαχείρισης και Εκκαθάρισης των Ατομικών Δικαιωμάτων) και στη ΓΔ HR (Γενική Διεύθυνση Ανθρωπίνων Πόρων), η οποία άρχισε τον Οκτώβριο του 2008·
—
να ακυρώσει όλες τις εκθέσεις αξιολογήσεως του προσφεύγοντα-ενάγοντα για τα έτη 2014, 2015 και 2016 λόγω ηθικής παρενοχλήσεως στην ΓΔ Διερμηνείας.
και να του επιδικάσει τις ακόλουθες αποζημιώσεις βάσει του άρθρου 340 ΣΛΕΕ:
—
να διατάξει τη χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του προσφεύγοντος- ενάγοντος, εκτιμώμενης στο ποσό των 889 000 ευρώ, και της υλικής ζημίας, εκτιμώμενης στο ποσό των 132 828,67 ευρώ, που προκλήθηκαν από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, υπό την επιφύλαξη νέας εκτιμήσεως έως του ποσού του 1 021 828,67 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας μέχρι την ημέρα της πλήρους εξοφλήσεως·
επικουρικώς, ενόψει της παρενοχλήσεως που υπέστη και των «ψευδών βεβαιώσεων» που χρησιμοποιήθηκαν, πράγμα που καθιστά τις παραβάσεις αυτές μη ανεκτές από την έννομη τάξη της Ένωσης:
—
να ακυρώσει όλες τις άλλες διοικητικές ενστάσεις για κρατήσεις επί του μισθού της περιόδου από τον Μάρτιο 2015 έως τον Ιούλιο 2016 — ήτοι 12 αποφάσεις της 9/2/2015, 30/3/2015, 5/5/2015, 24/6/2015, 1/10/2015, 12/11/2015, 15/1/2016, 22/4/2016, 31/5/2016, 5/7/2016, 15/9/2016 και 11/7/2016, καθώς και όλες τις απορριπτικές αποφάσεις των αιτήσεών του ακυρώσεως, δηλαδή τις αποφάσεις R/1110/14 της 11/3/2015, R/225/15 της 3ης Ιουλίου 2015, R/292/15 της 23ης Ιουλίου 2015, R/376/15 της 18ης Αυγούστου 2015, R/419/15 της 25ης Σεπτεμβρίου 2015, R/496/15 της 23ης Οκτωβρίου 2015, R/787/15 και R/788/16 και R/71/16 της 21ης Μαρτίου 2016, R/282/16 της 12ης Σεπτεμβρίου 2016·
—
να ακυρώσει όλες τις απορριπτικές αποφάσεις που αφορούν διοικητικές ενστάσεις για διαδικασίες αξιολογήσεως δηλαδή τις απορριπτικές αποφάσεις R/ll00/14 της 12ης Μαρτίου 2015, R/313/15 της 11ης Αυγούστου 2015, R/676/15 της 13ης Οκτωβρίου 2015, R/127/16 και R/128/16 της 7ης Ιουνίου 2016 και R/342/16 της 21ης Σεπτεμβρίου 2016·
—
να ακυρώσει όλες τις απορριπτικές αποφάσεις των αιτήσεων συνδρομής– άρθρο 24 του ΚΥΚ– της 23ης Οκτωβρίου 2014, της 20ής Ιανουαρίου 2015, της 20ής Μαρτίου 2015, της 30ής Ιουλίου 2015 (αίτηση D/322/15), της 15ης Μαρτίου 2016 (αίτηση D/776/15) και της 18ης Μαΐου 2016, αντιστοίχως.
—
να ακυρώσει όλες τις «ιατρικές γνωμοδοτήσεις» για αδικαιολόγητες απουσίες του Δρ. [X] της 16ης και της 18ης Ιουλίου 2018, 8ης Αυγούστου 2014, 4ης Σεπτεμβρίου 2014, 4ης Δεκεμβρίου 2014, 4ης Φεβρουαρίου 2015, 13ης Απριλίου 2015, 4ης Ιουνίου 2015, 11ης Αυγούστου 2015, 14ης Οκτωβρίου 2015, 4ης Δεκεμβρίου 2015, 5ης Φεβρουαρίου 2016, 22ας Μαρτίου 2016, 18ης Απριλίου 2016, 3ης Ιουνίου 2016, 30ής Ιουνίου 2016 και της 25ης Ιουλίου 2016·
—
να ακυρώσει τις «ιατρικές γνωμοδοτήσεις» της 27ης Ιουνίου 2014 του Δρ. [X] και της 10ης Οκτωβρίου 2014 του Dr. [Y], οι οποίοι qui ont renvoyé le requérant auprès de ses harceleurs·
—
να ακυρώσει την απόρριψη της διοικητικής ενστάσεως R/182/16 της 14ης Ιουλίου 2016 που ασκήθηκε στις 22 Μαρτίου 2016 όσον αφορά αδικαιολόγητη απουσία της 16ης και της 17ης Μαρτίου 2016 στην κατοικία του.
—
να ακυρώσει όλα τα σημειώματα περί οφειλών της 10ης Μαρτίου 2015, της 11ης Μαΐου 2015, της 10ης Ιουνίου 2015, της 11ης Αυγούστου 2015, της 13ης Νοεμβρίου 2015, της 9ης Δεκεμβρίου 2015, της 18ης Ιουλίου 2016, αντιστοίχως, καθώς και τις επιστολές προκαταρκτικής ενημέρωσης για τα χρεωστικά σημειώματα της 21ης Ιουνίου 2016 και της 21ης Σεπτεμβρίου 2016·
και εν πάση περιπτώσει:
—
να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει πέντε λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 1, 3, 4 και 31, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ καθώς και των άρθρων 1ε, σημείο 2, και 12α του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ) όπου κατοχυρώνεται η απαγόρευση της ηθικής παρενόχλησης.
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 21α, 22β και 23 του ΚΥΚ που αφορούν την απαγόρευση διαπράξεως παράνομων πράξεων.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση των αρχών μέριμνας και συνδρομής κατά παράβαση του άρθρου 24 του ΚΥΚ.
4.
Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 59 και από εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 60 του ΚΥΚ.
5.
Ο πέμπτος λόγος αντλείται από παράβαση των άρθρων 41 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα οποία αφορούν την αμερόληπτη μεταχείριση και το δικαίωμα ακροάσεως, και τα δικαιώματα άμυνας, αντιστοίχως, καθώς και από παράβαση του άρθρου 3 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ σχετικά με το δικαίωμα ακροάσεως από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (ΑΔΑ) πριν από την παραπομπή ενώπιον του πειθαρχικού συμβουλίου, και σύμφωνα με τη νομολογία Kerstens κατά Επιτροπής (απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2017, Kerstens κατά Επιτροπής, T-270/16 P, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:74).
Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί επίσης να του επιδικαστεί αποζημίωση 889 000 ευρώ για ηθική βλάβη και 132 828,67 ευρώ για υλική ζημία σύμφωνα με το άρθρο 340 ΣΛΕΕ.
Full & Egal Universal Law Academy