6.2.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 38/36
Προσφυγή της 29ης Νοεμβρίου 2016 — QC κατά Ευρωπαϊκού Συμβουλίου
(Υπόθεση T-834/16)
(2017/C 038/49)
Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
Διάδικοι
Προσφεύγων: QC (Νήσος Λέσβος, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Χ. Λαδής, δικηγόρος)
Καθού: Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
Αιτήματα του προσφεύγοντος
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρωθεί η από 18 Μαρτίου 2016«Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας» που δημοσιεύθηκε την εν λόγω ημερομηνία μέσω του Δελτίου Τύπου 144/16·
—
να κηρυχθεί η ακυρότητα όλων των αποτελεσμάτων της·
—
να ακολουθηθεί η ταχεία διαδικασία·
—
να αποφασιστεί η άμεση αναστολή της Συμφωνίας.
Λόγοι ακυρώσεως/Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει επτά λόγους:
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από τον ισχυρισμό ότι η Συμφωνία αυτή πάσχει παράβαση ουσιώδους τύπου και κατ’ ουσίαν διάταξης, όπως επίσης και κατάχρηση εξουσίας.
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από τις αρμόδιες και βάσιμες εκθέσεις της Διεθνούς Αμνηστίας, οι οποίες πιστοποιούν την ανωτέρω παραβίαση και την ανθρωπιστική κρίση που έχει επιφέρει η Συμφωνία.
—
Η εφαρμογή της Συμφωνίας, την οποία ο προσφεύγων θεωρεί μια πραγματική Διεθνή Συνθήκη, έχει επιφέρει τη συστηματική μη εφαρμογή του καθεστώτος ασύλου και την ευθεία παραβίαση της Σύμβασης της Γενεύης.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από το πληροφοριακό δελτίο των ευρωβουλευτών της Συνομοσπονδιακής Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς.
—
Η Συμφωνία έχει υποπέσει και συνεχίζει να υποπίπτει σε μια «σοβαρή και συνεχή παράβαση» των αξιών της ΕΕ.
4.
Ο τέταρτος λόγος αντλείται από τη νομολογία του ΕΔΔΑ.
—
Η προσφυγή εξετάζει περαιτέρω τον διεθνώς αποδεδειγμένο ισχυρισμό, ότι η Τουρκία δεν είναι μια «ασφαλής χώρα» δεδομένης της χρήσης βασανιστηρίων και πολλαπλών καταδικών για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
5.
Ο πέμπτος λόγος αντλείται από τη Συνθήκη ΣΛΕΕ.
—
Η προσφυγή παραπονείται για το γεγονός ότι η καταχρηστικώς αποκαλούμενη δήλωση περιέχει μια προφανή παραβίαση του Μέρους Πέμπτου, Τίτλου V της Συνθήκης ΣΛΕΕ σχετικά με τις «Διεθνείς Συμφωνίες».
6.
Ο έκτος ισχυρισμός αντλείται από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.
—
Η Συμφωνία παραβιάζει επίσης το Διεθνές Δίκαιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των οριζομένων στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια έως και τις ρητά απαγορευμένες «συλλογικές επιστροφές». Ειδικότερα, η προσφυγή επισημαίνει την ασυνείδητη παραβίαση ή την ενσυνείδητη μη εφαρμογή των, ρητά αναφερθεισών, Οδηγιών σχετικά με την απαιτούμενη απάντηση της ΕΕ μπροστά στη «μαζική συρροή» ανθρώπων στα σύνορά της, ειδικά στην περίπτωση που αυτοί είναι ευάλωτοι, καθώς και των Οδηγιών που διέπουν τη διαδικασία για τη διασφάλιση της διεθνούς προστασίας και του δικαιώματος ασύλου.
7.
Ο έβδομος λόγος αντλείται από τα έγγραφα επαγγελματικών και αξιόπιστων Οργανώσεων.
—
Η προσφυγή επισημαίνει περαιτέρω ότι η ΕΕ, μέσω της εν λόγω Συμφωνίας, έχει προκαλέσει, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Τουρκία, μια τεράστια συγκέντρωση ανθρώπων, οι οποίοι επιβιώνουν σε συνθήκες εξαθλίωσης και παντελούς έλλειψης δικαιωμάτων, στην περίπτωση που δεν έχουν ήδη πέσει θύματα κακοποίησης από τα σώματα ασφαλείας.
—
Τέλος η προσφυγή εδράζεται στη διαπίστωση ότι η ΕΕ, μπροστά σε μια καταστροφική ανθρώπινη και κοινωνική πραγματικότητα, έχει καταφανώς παραβεί τις νομικές, κοινοτικές και διεθνείς της υποχρεώσεις.