6.2.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 38/50
Προσφυγή της 8ης Δεκεμβρίου 2016 — Groupe Canal + κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-873/16)
(2017/C 038/66)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Groupe Canal + (Issy-les-Moulineaux, Γαλλία) (εκπρόσωποι: P. Wilhelm, P. Gassenbach και O. de Juvigny, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση AT.40023 της 26ης Ιουλίου 2016 (άρθρο 264 ΣΛΕΕ)·
—
επικουρικώς,
—
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση AT.40023 της 26ης Ιουλίου 2016, όσον αφορά τη γαλλική αγορά και τις υφιστάμενες ή μελλοντικές συμβάσεις του GROUPE CANAL +,
—
να διατάξει οποιοδήποτε μέτρο κρίνει αναγκαίο,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της εταιρίας GROUPE CANAL +.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως της Επιτροπής κατά την εξέταση της συναφθείσας μεταξύ του GROUPE CANAL + και της Pictures International Limited (στο εξής: Paramount) συμβάσεως, την οποία η Επιτροπή θεώρησε ως εξ αντικειμένου αντίθετη με το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και για την οποία έκρινε ότι οι δεσμεύσεις που πρότεινε η Paramount δεν έθιγαν την πολιτιστική πολυμορφία και γενικότερα τη χρηματοδότηση και την εκμετάλλευση κινηματογραφικών ταινιών εντός του ΕΟΧ. Ο λόγος αυτός έχει δύο σκέλη.
—
Το πρώτο σκέλος αφορά τη συμβατότητα των απαγορευμένων ρητρών με το δίκαιο των συμπράξεων. Πρώτον, η προσβαλλόμενη απόφαση υιοθέτησε μια νομικώς διασταλτική και εσφαλμένη ερμηνεία της έννοιας του αντίθετου προς τους κανόνες του ανταγωνισμού αντικειμένου, με αποτέλεσμα να μην αναλύσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ή έστω να μην αποδείξει, τις συνέπειες των ρητρών εδαφικότητας. Δεύτερον, η εκτίμηση του φερόμενου ως αντίθετου προς τους κανόνες του ανταγωνισμού χαρακτήρα των ρητρών εδαφικότητας μπορεί να προκύψει μόνον από κακή ερμηνεία της λειτουργίας της αγοράς της συνδρομητικής τηλεόρασης. Τρίτον, οι ρήτρες εδαφικής αποκλειστικότητας, τις οποίες η Επιτροπή θεωρεί ως αντίθετες προς τους κανόνες ανταγωνισμού, είναι τουναντίον απαραίτητες για έναν αποτελεσματικό ανταγωνισμό με βάση το κριτήριο της αποδόσεως στην αγορά της συνδρομητικής τηλεόρασης.
—
Το δεύτερο σκέλος αφορά προσβολή της πολιτιστικής πολυμορφίας, της χρηματοδότησης και της εκμετάλλευσης κινηματογραφικών ταινιών ως αποτέλεσμα της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Πρώτον, η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της χρηματοδότησης της προσφοράς οπτικοακουστικού υλικού στη γαλλική γλώσσα, νοθεύοντας τον ανταγωνισμό στην αγορά της συνδρομητικής τηλεόρασης. Δεύτερον, περιορίζοντας τη χρηματοδότηση της προσφοράς οπτικοακουστικού υλικού, η προσβαλλόμενη απόφαση είχε ως συνέπεια τον περιορισμό της ποιότητας και της πολυμορφίας της προσφερόμενου προς τον καταναλωτή υλικού.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή υπερέβη προδήλως τα όρια της διακριτικής της ευχέρειας αποδεχόμενη δεσμεύσεις που ανταποκρίνονται σε αντιρρήσεις τις οποίες δεν προέβαλε κατά την προκαταρκτική της εκτίμηση. Ο λόγος αυτός έχει δύο σκέλη.
—
Με το πρώτο σκέλος προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εφαρμογή σε δεσμεύσεις που αφορούν το σύνολο των συμβάσεων που έχει συνάψει με τους τηλεοπτικούς φορείς του ΕΟΧ, ενώ η προκαταρκτική εκτίμηση αφορούσε μόνο τις συμβάσεις για αποκλειστικά δικαιώματα στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία.
—
Με το δεύτερο σκέλος προβάλλεται ότι η ανάληψη των δεσμεύσεων θα έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό της εφαρμογής τους στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά την έξοδό του από την ΕΕ, ενώ οι εν λόγω δεσμεύσεις θα εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται στις υπόλοιπες αγορές τις οποίες δεν αφορά η κοινοποίηση των αιτιάσεων και τις οποίες δεν έχει αναλύσει η Επιτροπή.
3.
Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη παραβίαση από την Επιτροπή της αρχής της αναλογικότητας. Ο λόγος αυτός έχει τρία σκέλη.
—
Πρώτον, οι δεσμεύσεις που κατέστησαν υποχρεωτικές με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν βρίσκονται σε αντιστοιχία με τις αντιρρήσεις για τον ανταγωνισμό που προέβαλε προηγουμένως η Επιτροπή.
—
Δεύτερον, οι δεσμεύσεις που κατέστησαν υποχρεωτικές με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα των τρίτων, πράγμα που αναιρεί την αναλογικότητα των μέτρων αυτών και συνηγορεί υπέρ της ακυρώσεώς τους.
—
Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο πρέπει να αναγνωρίσει ότι η Επιτροπή πρέπει να μεριμνά για την αναλογικότητα των δεσμεύσεων έναντι τρίτων.
4.
Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους της Επιτροπής, δεδομένου ότι οι δεσμεύσεις που κατέστησε υποχρεωτικές συνιστούν παρέμβαση στη νομοθετική διαδικασία ενώπιον του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο διατύπωσε επιφυλάξεις και ανησυχίες ως προς την κατάργηση της εδαφικότητας των αδειών στον οπτικοακουστικό τομέα και τις επιπτώσεις της στη χρηματοδότηση του κινηματογράφου, στη συγκέντρωση του τομέα και στην πολιτιστική πολυμορφία. Η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη κανένα από τα παραπάνω στοιχεία, προεξοφλώντας το αποτέλεσμα σημαντικών νομοθετικών διαβουλεύσεων διαπραγματευόμενη με μία μόνο μη ευρωπαϊκή επιχείρηση, την Paramount. Ο λόγος αυτός έχει δύο σκέλη.
—
Με το πρώτο σκέλος προβάλλεται ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση επιδιώκεται σκοπός που εμπίπτει στις αρμοδιότητες και τους στόχους του νομοθέτη και όχι της Επιτροπής η οποία με τον τρόπο αυτό υποκαταστάθηκε στον νομοθέτη της Ένωσης.
—
Με το δεύτερο σκέλος προβάλλεται ότι η δέσμη ενδείξεων που προβάλλει το GROUPE CANAL + συνιστούν επαρκή αρχή αποδείξεως για να δημιουργηθούν σοβαρές υπόνοιες ως προς την ευθύνη της Επιτροπής στην προσβαλλόμενη απόφαση.