13.2.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 46/24
Προσφυγή-αγωγή της 14ης Δεκεμβρίου 2016 — HJ κατά EMA
(Υπόθεση T-881/16)
(2017/C 046/27)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα-ενάγουσα: HJ (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)
Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να υποχρεώσει τον καθού-εναγόμενο (στο εξής: καθού) να καταβάλει στην προσφεύγουσα το συμβολικό ποσό του ενός ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη·
—
να υποχρεώσει τον καθού να αποσύρει το μνημόνιο της 22ας Ιουλίου 2015, και, κατά συνέπεια, την από 23 Ιουλίου 2015 απάντηση της προσφεύγουσας, από τον ατομικό φάκελο της τελευταίας·
—
εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει την από 21 Μαρτίου 2016 απόφαση της αρμόδιας για τη σύναψη των συμβάσεων προσλήψεως αρχής (στο εξής: ΑΣΣΠΑ), με την οποία απορρίφθηκε το υποβληθέν στις 26 Νοεμβρίου 2015 αίτημα της προσφεύγουσας περί χρηματικής ικανοποιήσεως, και να ακυρώσει την από 19 Οκτωβρίου 2016 απόφαση της ΑΣΣΠΑ περί απορρίψεως της από 20 Ιουνίου 2016 διοικητικής ενστάσεως της προσφεύγουσας κατά της προμνησθείσας αποφάσεως·
—
να καταδικάσει τον καθού στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν μοναδικό λόγο, με τον οποίο υποστηρίζει ότι συντρέχουν, εν προκειμένω, οι προϋποθέσεις στοιχειοθετήσεως της εξωσυμβατικής ευθύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συγκεκριμένα δε ο παράνομος χαρακτήρας της προσαπτόμενης συμπεριφοράς, το υποστατό της ζημίας και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της συμπεριφοράς και της προβαλλόμενης ζημίας. Κατά την προσφεύγουσα, τα προερχόμενα από τον ατομικό φάκελό της έγγραφα τα οποία δημοσιοποιήθηκαν και ετέθησαν στη διάθεση εκάστου υπαλλήλου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων επί ορισμένο χρονικό διάστημα, δεν έτυχαν σύννομης και θεμιτής επεξεργασίας, αλλά η επεξεργασία τους έγινε για σκοπούς άλλους πλην εκείνων για τους οποίους είχαν συλλεγεί, χωρίς η εν λόγω μεταβολή του σκοπού να έχει επιτραπεί ρητώς από την προσφεύγουσα. Κατά συνέπεια, η διάδοση των εν λόγω ευαίσθητων δεδομένων κλόνισε την ακεραιότητα της προσφεύγουσας, προξενώντας της, ως εκ τούτου, πραγματική και βέβαιη ηθική βλάβη. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, η εν λόγω ηθική βλάβη πρέπει να καταλογισθεί εξ ολοκλήρου στην υπαίτια συμπεριφορά του Οργανισμού.