12.11.2018
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 408/10
Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia – Hiszpania) – Isabel González Castro / Mutua Umivale, Prosegur España SL, Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)
(Sprawa C-41/17) (1)
((Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 92/85/EWG - Artykuły 4, 5 i 7 - Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników - Pracownica karmiąca piersią - Praca nocna - Praca zmianowa wykonywana częściowo w godzinach nocnych - Ocena zagrożeń występujących na stanowisku pracy - Środki zapobiegawcze - Zakwestionowanie przez zainteresowaną pracownicę - Dyrektywa 2006/54/WE - Artykuł 19 - Równość traktowania - Dyskryminacja ze względu na płeć - Ciężar dowodu))
(2018/C 408/11)
Język postępowania: hiszpański
Sąd odsyłający
Tribunal Superior de Justicia de Galicia
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: Isabel González Castro
Strona pozwana: Mutua Umivale, Prosegur España SL, Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)
Sentencja
1)
Wykładni art. 7 dyrektywy Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią należy dokonywać w ten sposób, że znajduje on zastosowanie do sytuacji takiej jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, w której zainteresowana pracownica wykonuje pracę zmianową, w ramach której wyłącznie część swoich obowiązków wykonuje w porze nocnej.
2)
Wykładni art. 19 ust. 1 dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (wersja przeredagowana) należy dokonywać w ten sposób, że ma on zastosowanie do sytuacji takiej jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, w której pracownica, której odmówiono wydania zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego istnienie zagrożenia dla karmienia piersią występującego na jej stanowisku pracy, a w konsekwencji świadczenia pieniężnego z tytułu ryzyka w okresie karmienia piersią, kwestionuje przed sądem krajowym lub innym właściwym organem danego państwa członkowskiego ocenę zagrożeń występujących na jej stanowisku pracy, w sytuacji gdy pracownica ta przedstawia okoliczności mogące sugerować, że ocena ta nie zawierała konkretnej analizy, uwzględniającej jej indywidualną sytuację, a tym samym pozwalające domniemywać istnienie dyskryminacji bezpośredniej ze względu na płeć w rozumieniu dyrektywy 2006/54, czego ustalenie należy do sądu odsyłającego.
Obowiązkiem strony pozwanej jest wówczas udowodnienie, że taka ocena zagrożeń faktycznie obejmowała taką konkretną analizę i że w konsekwencji nie doszło do naruszenia zasady niedyskryminacji.
(1) Dz.U. C 121 z 18.4.2017.
Full & Egal Universal Law Academy