Sprawa C-148/17: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 kwietnia 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Peek & Cloppenburg KG, Hamburg / Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorf [Odesłanie prejudycjalne — Prawo znaków towarowych — Dyrektywa 2008/95/WE — Artykuł 14 — Ustalenie a posteriori unieważnienia lub wygaśnięcia praw do znaku towarowego — Data, w której przesłanki unieważnienia lub wygaśnięcia powinny zostać spełnione — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Znak towarowy Unii Europejskiej — Artykuł 34 ust. 2 — Zastrzeżenie starszeństwa wcześniejszego krajowego znaku towarowego — Skutki tego zastrzeżenia dla wcześniejszego krajowego znaku towarowego]
C2002018PL1610120180419PL0020161161
Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 kwietnia 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof – Niemcy) – Peek & Cloppenburg KG, Hamburg / Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorf
(Sprawa C-148/17) ( 1 )
„[Odesłanie prejudycjalne — Prawo znaków towarowych — Dyrektywa 2008/95/WE — Artykuł 14 — Ustalenie a posteriori unieważnienia lub wygaśnięcia praw do znaku towarowego — Data, w której przesłanki unieważnienia lub wygaśnięcia powinny zostać spełnione — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Znak towarowy Unii Europejskiej — Artykuł 34 ust. 2 — Zastrzeżenie starszeństwa wcześniejszego krajowego znaku towarowego — Skutki tego zastrzeżenia dla wcześniejszego krajowego znaku towarowego]”2018/C 200/20Język postępowania: niemiecki
Sąd odsyłający
Bundesgerichtshof
Strony w postępowaniu głównym
Strona powodowa: Peek & Cloppenburg KG, Hamburg
Strona pozwana: Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorf
Sentencja
Artykuł 14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych w związku z art. 34 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie [znaku towarowego Unii Europejskiej] należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie wykładni prawa krajowego, zgodnie z którą unieważnienie wcześniejszego krajowego znaku towarowego lub wygaśnięcie praw właściciela tego znaku towarowego, którego starszeństwo zastrzeżono dla unijnego znaku towarowego, można ustalić a posteriori, jedynie jeśli przesłanki tego unieważnienia lub tego wygaśnięcia były spełnione nie tylko w chwili, w której zrzeczono się tego wcześniejszego krajowego znaku towarowego, lub w chwili, w której nastąpiło wygaśnięcie, ale również w chwili wydania orzeczenia sądowego dokonującego tego ustalenia.
( 1 ) Dz.U. C 231 z 17.7.2017.
Full & Egal Universal Law Academy