4.6.2018
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 190/3
Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2018 [αίτηση του Varhoven kasatsionen sad (Βουλγαρία) — για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — PM κατά AH
(Υπόθεση C-604/17) (1)
([Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Διεθνής δικαιοδοσία σε διαφορές γονικής μέριμνας - Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 - Διεθνής δικαιοδοσία δικαστηρίου κράτους μέλους επί αγωγής για θέματα γονικής μέριμνας σε περίπτωση που το τέκνο δεν διαμένει στο έδαφος του κράτους αυτού - Διεθνής δικαιοδοσία σε θέματα υποχρεώσεως διατροφής - Κανονισμός (ΕΚ) 4/2009])
(2018/C 190/04)
Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
Αιτούν δικαστήριο
Varhoven kasatsionen sad (Βουλγαρία)
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
PM
κατά
AH
Διατακτικό
Ο κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000, έχει την έννοια ότι δικαστήριο κράτους μέλους που έχει διεθνή δικαιοδοσία να αποφανθεί, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού αυτού, επί αιτήσεως διαζυγίου μεταξύ δύο συζύγων που έχουν την ιθαγένεια του κράτους μέλους αυτού δεν έχει διεθνή δικαιοδοσία να αποφανθεί επί του δικαιώματος επιμέλειας και του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας όσον αφορά το τέκνο των συζύγων όταν αυτό, κατά τον χρόνο κατά τον οποίο το δικαστήριο αυτό επιλαμβάνεται της υποθέσεως, έχει τη συνήθη διαμονή του σε άλλο κράτος μέλος και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για να αποκτήσει το εν λόγω δικαστήριο διεθνή δικαιοδοσία δυνάμει του άρθρου 12 του εν λόγω κανονισμού, λαμβανομένου εξάλλου υπόψη του γεγονότος ότι από τις περιστάσεις της υποθέσεως της διαφοράς της κύριας δίκης δεν προκύπτει ούτε δυνατότητα θεμελιώσεως της διεθνούς αυτής δικαιοδοσίας στα άρθρα 9, 10 ή 15 του ίδιου κανονισμού. Εξάλλου, το δικαστήριο αυτό δεν πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 3, στοιχείο δ', του κανονισμού (ΕΚ) 4/2009 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και τη συνεργασία σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής, ώστε να αποφανθεί επί της αιτήσεως διατροφής.
(1) ΕΕ C 22 της 22.1.2018.
Full & Egal Universal Law Academy