15.5.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 151/19
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal Supremo (Ισπανία) στις 23 Φεβρουαρίου 2017 — Rafael Ramón Escobedo Cortés κατά Banco de Sabadell S.A.
(Υπόθεση C-94/17)
(2017/C 151/25)
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunal Supremo
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Αναιρεσείων: Rafael Ramón Escobedo Cortés
Αναιρεσίβλητη: Banco de Sabadell S.A.
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Αντιτίθενται τα άρθρα 3, σε συνδυασμό με το σημείο 1, στοιχείο εʹ, του παραρτήματος, και 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) σε νομολογία κατά την οποία η ρήτρα συμβάσεως δανείου, καθ’ ό μέρος ορίζει επιτόκιο υπερημερίας το οποίο υπερβαίνει κατά περισσότερο από δύο ποσοστιαίες μονάδες το καθοριζόμενο στη σύμβαση ετήσιο επιτόκιο δανεισμού, συνιστά δυσανάλογα υψηλή αποζημίωση εις βάρος του καταναλωτή ο οποίος έχει περιέλθει σε υπερημερία ως προς την εκπλήρωση της υποχρεώσεώς του πληρωμής και είναι, ως εκ τούτου, καταχρηστική;
2)
Αντιτίθενται τα άρθρα 3, σε συνδυασμό με το σημείο 1, στοιχείο εʹ, του παραρτήματος, 4, παράγραφος 1, 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ σε νομολογία η οποία, κατά την εξέταση της καταχρηστικότητας ρήτρας συμβάσεως δανείου περί του επιτοκίου υπερημερίας, καθορίζει ως αντικείμενο του ελέγχου καταχρηστικότητας την πρόσθετη επιβάρυνση την οποία συνεπάγεται ο τόκος υπερημερίας σε σχέση με τον συμβατικό τόκο, καθόσον συνιστά τη «δυσανάλογα υψηλή αποζημίωση εις βάρος του καταναλωτή που δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του», και προβλέπει ότι η συνέπεια της κηρύξεως της καταχρηστικότητας πρέπει να είναι η ολοσχερής κατάργηση της εν λόγω επιβαρύνσεως, ούτως ώστε έως την εξόφληση του δανείου να εξακολουθήσει να οφείλεται μόνο ο συμβατικός τόκος;
3)
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: πρέπει, για να τηρείται η οδηγία 93/13/ΕΟΚ, η κήρυξη ως άκυρης, λόγω καταχρηστικότητας, ρήτρας περί καθορισμού του επιτοκίου υπερημερίας να έχει άλλα αποτελέσματα, όπως παραδείγματος χάριν να μην οφείλονται καθόλου τόκοι, ούτε συμβατικοί ούτε υπερημερίας, ή να οφείλεται ο νόμιμος τόκος, όταν ο δανειολήπτης αθετεί την υποχρέωσή του να καταβάλλει τις δόσεις του δανείου εντός των προβλεπομένων από τη σύμβαση προθεσμιών;
(1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές ( ΕΕ 1993, L 95, σ. 29).