22.5.2017
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 161/10
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d'État (Francja), w dniu 27 lutego 2017 r. – Messer France SAS, następca prawny Praxair/Premier ministre, Commission de régulation de l’énergie, Ministre de l'économie et des finances, Ministre de l’environnement, de l’énergie et de la mer
(Sprawa C-103/17)
(2017/C 161/13)
Język postępowania: francuski
Sąd odsyłający
Conseil d'État
Strony w postępowaniu głównym
Strona powodowa: Messer France SAS, następca prawny Praxair
Strona pozwana: Premier ministre, Commission de régulation de l’énergie, Ministre de l'économie et des finances, Ministre de l’environnement, de l’énergie et de la mer
Pytania prejudycjalne
„1.
Czy jeżeli państwo członkowskie, które po wejściu w życie dyrektywy 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. (1), nie ustanowiło żadnych przepisów mających na celu wprowadzenie akcyzy za zużycie energii elektrycznej, ale utrzymało w mocy pośredni podatek, który wraz z lokalnymi podatkami obciążał to zużycie:
—
to zgodność rozpatrywanego podatku z dyrektywami 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. (2) oraz z dnia 27 października 2003 r. należy ocenić w świetle warunków ustanowionych w art. 3 ust. 2 dyrektywy z dnia 25 lutego 1992 r. dla »innego pośredniego podatku« — mianowicie realizacji jednego lub wielu szczególnych celów oraz zgodności z zasadami opodatkowania znajdującymi zastosowanie do podatku akcyzowego oraz podatku od wartości dodanej”
—
czy też utrzymanie „innego pośredniego podatku” możliwe jest wyłącznie przy istnieniu zharmonizowanej akcyzy, i wreszcie czy przy takim założeniu, rozpatrywany podatek mógłby zostać uznany za akcyzę, której zgodność z tymi dwoma dyrektywami należałoby wówczas oceniać w świetle ogółu przepisów dokonujących harmonizacji przewidzianych tymi dyrektywami?”
2.
Czy podatek akcyzowy od zużycia energii elektrycznej, z którego dochód przeznaczony jest zarówno na finansowanie wydatków związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych i z kogeneracji oraz na wprowadzenie geograficznie ujednoliconych taryf, a także obniżanie ceny energii elektrycznej dla gospodarstw domowych o niskim dochodzie, należy traktować jako realizujący szczególne cele, w rozumieniu przepisów art. 3 ust. 2 dyrektywy z dnia 25 lutego 1992 r., powtórzonych w art. 1 ust. 2 dyrektywy z dnia 16 grudnia 2008 r. (3)?
3.
Czy w sytuacji gdy tylko niektóre z realizowanych celów mogą być traktowane jako szczególne w rozumieniu tych przepisów, podatnicy mogą domagać się całkowitego zwrotu spornego podatku czy jedynie tej jego części, która wśród wszystkich wydatków, które finansuje nie spełnia przesłanki szczególnego celu?
4.
W przypadku gdyby, w zależności od odpowiedzi udzielonej na poprzednie pytania, system podatku na usługi użyteczności publicznej w zakresie dostawy energii elektrycznej był w całości lub w części niezgodny z zasadami opodatkowania energii elektrycznej przewidzianymi w prawie Unii, to czy art. 18 ust. 10 akapit 2 dyrektywy z dnia 27 października 2003 r. należy interpretować w ten sposób, że do dnia 1 stycznia 2009 r. przestrzeganie minimalnego poziomu opodatkowania przewidzianego w tej dyrektywie stanowiło jedyny, wśród zasad opodatkowania energii elektrycznej przewidzianych w prawie Unii, obowiązek nałożony na Francję?”.
(1) Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283, s. 51).
(2) Dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.U. L 76, s. 1).
(3) Dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz.U. L 9, s. 12).
Full & Egal Universal Law Academy