23.10.2017
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 357/2
Odwołanie od wyroku Sądu (druga izba) wydanego w dniu 17 stycznia 2017 r. w sprawie T-225/15 QuaMa Quality Management GmbH/Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 20 marca 2017 r. przez QuaMa Quality Management GmbH
(Sprawa C-139/17 P)
(2017/C 357/02)
Język postępowania: niemiecki
Strony
Wnoszący odwołanie: QuaMa Quality Management GmbH (przedstawiciel: C. Russ, Rechtsanwalt)
Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, Microchip Technology, Inc.
Żądania wnoszącego odwołanie
—
uchylenie wyroku Sądu z dnia 17 stycznia 2017 r.;
—
stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 lutego 2015 r. (sprawy połączone R 1809/2014-4 i R 1680/2014-4).
Zarzuty i główne argumenty
Wnosząca odwołanie opiera swoje odwołanie od wyroku Sądu na następującej argumentacji:
W odwołaniu podnoszone jest naruszenie art. 41 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 (1). Sąd błędnie wyszedł z założenia, że interwenient w dniu 9 kwietnia 2013 r. wystąpił z prawidłowym wnioskiem o wpisanie do rejestru zmiany właściciela, a jedynie użył złego formularza. W rzeczywistości wniosek o „Zmianę nazwiska lub adresu właściciela” dotyczył wszystkich 14 znaków SMSC Europe GmbH i został przez EUIPO, zgodnie z jego pismem z dnia 14 kwietnia 2013 r., tak właśnie zrozumiany. A zatem oczywiste jest, że urząd w pełni oddalił wniosek z dnia 9 kwietnia 2013 r. i uwzględnił dopiero wniosek z dni 14 czerwca 2013 r., który został złożony po upływie terminu do wniesienia sprzeciwu.
Dodatkowo w odwołaniu podnoszone jest naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009. Ani Wydział Sprzeciwów, ani Izba Odwoławcza nie zajęły się w dostatecznie zadowalającym stopniu ustaleniem właściwego kręgu odbiorców. Nie można przeprowadzić oceny prawdopodobieństwa naruszenia bez ustalenia właściwego kręgu odbiorców i indywidualnego charakteru odróżniającego dla każdego z towarów i każdej z usług. Jest tak tym bardziej w przypadku przyjętego przez Sąd założenia, zgodnie z którym podobieństwo rozpatrywanych znaków towarowych jest dla profesjonalnego kręgu odbiorców – do którego Sąd nie należy – „niewielkie”.
(1) Rozporządzenie Rady (WE) z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).