11.9.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 300/12
Αναίρεση που άσκησε στις 25 Απριλίου 2017 η Mast-Jägermeister SE κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 9 Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-16/16, Mast-Jägermeister SE κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Υπόθεση C-217/17 P)
(2017/C 300/15)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Mast-Jägermeister SE (εκπρόσωπος: C. Drzymalla, Rechtsanwalt)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει στο σύνολό της την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-16/16, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή και η ίδια καταδικάστηκε στα δικαστικά έξοδα·
—
εφόσον κρίνει βάσιμη την αίτηση αναιρέσεως, να αποφανθεί επί του πρώτου και του τρίτου λόγου ακυρώσεως που προβλήθηκαν πρωτοδίκως.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα βάλλει με την αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Φεβρουαρίου 2017 στην υπόθεση T-16/16, η οποία αφορά τις προϋποθέσεις σχετικά με την αναπαράσταση σχεδίου ή υποδείγματος προκειμένου να χορηγηθεί ημερομηνία καταθέσεως, σε σχέση, ειδικότερα, με την αίτηση καταχωρίσεως σχεδίων ή υποδειγμάτων υπ’ αριθ. 002683615-0001 και 002683615-002 (κύπελλα).
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση το άρθρο 46, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 6/2002, σε συνδυασμό με τα άρθρα 36 και 38 του ίδιου κανονισμού, καθόσον έκρινε ότι από την οικονομία και τον σκοπό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι δεν εξετάζονται ως αιτήσεις για την καταχώριση κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος οι αιτήσεις για τις οποίες κατά την άποψη του EUIPO υφίσταται έλλειψη βεβαιότητας ή σαφήνειας όσον αφορά το αντικείμενο της προστασίας του σχεδίου ή του υποδείγματος του οποίου ζητείται η καταχώριση. Κατά την άποψή της, από τη σημασία της ημερομηνίας καταθέσεως για τον αιτούντα την καταχώριση σχεδίου ή υποδείγματος θα πρέπει αντιθέτως να συναχθεί ότι δεν πρέπει να τίθενται αυστηρές προϋποθέσεις όσον αφορά την αναπαράσταση του σχεδίου ή υποδείγματος και ότι το άρθρο 36, παράγραφος 1, στοιχείο γ', επιβάλλει μόνο την υλική καταλληλότητα της αναπαραστάσεως για αναπαραγωγή, προκειμένου να χορηγηθεί ημερομηνία καταθέσεως σύμφωνα με το άρθρο 38 του κανονισμού 6/2002.
Κατά την αναιρεσείουσα, δεν συνάγεται διαφορετικό συμπέρασμα –αντιθέτως προς όσα έκρινε το Γενικό Δικαστήριο– από το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού 2245/2002 σε συνδυασμό με το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παράγραφος 2, του κανονισμού 2245/2002. Οι διατάξεις αυτές, ορίζοντας ότι η ποιότητα του σχεδίου ή υποδείγματος πρέπει να καθιστά εφικτή την ευκρινή παρουσίαση όλων των λεπτομερειών του αντικειμένου για το οποίο ζητείται προστασία, επιβάλλουν μόνο την υλική καταλληλότητα του σχεδίου ή υποδείγματος για αναπαραγωγή. Αυτό ισχύει ιδίως επειδή ο αιτών καθορίζει ο ίδιος το αντικείμενο της αιτήσεως καταχωρίσεως, ήτοι το αντικείμενο της ζητούμενης προστασίας. Τέλος, το ακριβές περιεχόμενο της προστασίας ορισμένου σχεδίου ή υποδείγματος καθορίζεται αποκλειστικά και μόνο από το δικαστήριο που επιλαμβάνεται αγωγής λόγω παραποίησης/απομίμησης.
Περαιτέρω, εάν η κατάθεση του σχεδίου ή υποδείγματος μπορεί να οδηγήσει σε νομική ανασφάλεια όσον αφορά την αναπαράστασή του, είναι δυνατή η απόρριψη της αιτήσεως, αλλά όχι η μη χορήγηση ημερομηνίας καταθέσεως η οποία έχει μεγάλη σημασία για τον αιτούντα την καταχώριση λαμβανομένων υπόψη των κανόνων του άρθρου 4Α της Συμβάσεως των Παρισίων για τη χρονική προτεραιότητα.
Στο πλαίσιο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του το σαφές γράμμα των διαφορετικών μεταξύ τους διατάξεων του άρθρου 46, παράγραφος 2, και του άρθρου 46, παράγραφος 3. Μία αίτηση δεν θεωρείται αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος κατά το άρθρο 46, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002 μόνο στην περίπτωση που η έλλειψη αφορά τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 36, παράγραφος 1, του ίδιου κανονισμού. Το άρθρο 36, παράγραφος 1, επιβάλλει όμως μόνο να είναι η αναπαράσταση του σχεδίου ή υποδείγματος κατάλληλη για αναπαραγωγή. Όλες οι λοιπές ελλείψεις, ιδίως εκείνες οι οποίες προκύπτουν από την εφαρμογή του κανονισμού 2245/2002, μπορούν να οδηγήσουν σε απόρριψη της αιτήσεως κατά το άρθρο 46, παράγραφος 3, του κανονισμού 6/2002 –μετά όμως από τη χορήγηση ημερομηνίας καταθέσεως. Αυτό προκύπτει από την παραπομπή του άρθρου 46, παράγραφος 3, στο άρθρο 45, παράγραφος 2, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 36, παράγραφος 5, του κανονισμού 6/2002.