Υπόθεση C-235/17: Προσφυγή της 5ης Μαΐου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας
C4122017EL1120120170505EL0019112122
Προσφυγή της 5ης Μαΐου 2017 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας
(Υπόθεση C-235/17)2017/C 412/19Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Malferrari και L. Havas)
Καθής: Ουγγαρία
Αιτήματα
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να διαπιστώσει ότι η Ουγγαρία, θεσπίζοντας ρύθμιση η οποία περιορίζει την επικαρπία επί αρόσιμων γαιών, παρέβη τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει από τα άρθρα 49 και 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από το άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ·
—
να καταδικάσει την Ουγγαρία στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η Επιτροπή φρονεί ότι η επίμαχη ουγγρική ρύθμιση, περιορίζοντας κατά τρόπο προφανώς δυσανάλογο την επικαρπία επί των γεωργικών και δασικών εκτάσεων, είναι ασύμβατη με τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει η Ουγγαρία από τα άρθρα 49 και 63 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από το άρθρο 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η ex lege κατάργηση των δικαιωμάτων επικαρπίας συνιστά περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως την οποία εγγυάται το άρθρο 49 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως διότι αυτή η απόσβεση των δικαιωμάτων επικαρπίας καθιστά αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την εγκατάσταση των έως σήμερα δικαιούχων στην Ουγγαρία (ή την απόκτηση δικαιωμάτων χρήσεως επί αρόσιμων γαιών) με σκοπό την ανάπτυξη εκεί των δραστηριοτήτων τους, και να συμβάλουν, με την οικονομική δραστηριότητα που ασκούν για ίδιο λογαριασμό, στη δημιουργία οικονομικών και κοινωνικών δεσμών στο εσωτερικό της Ένωσης. Η Επιτροπή εκτιμά ότι η ex lege κατάργηση των δικαιωμάτων επικαρπίας δύναται να αποτελέσει εμπόδιο στην άσκηση της ελευθερίας εγκαταστάσεως ή να αποτρέψει την άσκησή της.
Η ουγγρική ρύθμιση είναι επίσης αντίθετη προς την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, καθώς έχει ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση ή τον περιορισμό των επενδύσεων σε ακίνητα ευρισκόμενα στην Ουγγαρία από άτομα τα οποία δεν έχουν την ουγγρική υπηκοότητα. Η ρύθμιση αυτή προκαλεί αποδυνάμωση των υφιστάμενων δικαιωμάτων επικαρπίας, το οποίο και αυτό με τη σειρά του συνεπάγεται περιορισμό στην ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων.
Η ουγγρική ρύθμιση εισάγει έμμεση δυσμενή διάκριση, προβαίνοντας σε διακρίσεις εις βάρος των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίοι δεν έχουν την ουγγρική υπηκοότητα.
Ο περιορισμός των ως άνω ελευθεριών δεν είναι δικαιολογημένος. Κανένας από τους λόγους τους οποίους προβλέπει η Συνθήκη, ούτε άλλοι λόγοι τους οποίους επικαλέστηκε η Ουγγρική Κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας δεν συνιστούν δικαιολόγηση του περιορισμού αυτού.
Ειδικότερα, δεν είναι δεκτή η επιχειρηματολογία με την οποία η Ουγγρική Κυβέρνηση υπεραμύνεται της ανάγκης περιορισμού ώστε να δοθεί τέλος σε μια κατάσταση παρανομίας. Κατά την Επιτροπή, δεν μπορεί να γίνει δεκτό το γενικό τεκμήριο –το οποίο ουδόλως αποδεικνύεται σε συγκεκριμένη περίπτωση– ότι όλες οι συμβάσεις επικαρπίας επί αρόσιμων γαιών στην Ουγγαρία τις οποίες έχουν συνάψει αλλοδαποί είναι, από της συστάσεως της επικαρπίας, παράνομες και άκυρες. Δεν μπορεί περαιτέρω να γίνει δεκτό το επιχείρημα ότι η παρανομία εκάστης των συμβάσεων επικαρπίας δύναται να απορρέει από την έλλειψη αδείας για τη μετατροπή των νομισμάτων την οποία προέβλεπε η νομοθεσία η οποία ίσχυε προ του 2002.
Ο περιορισμός τον οποίο προέβλεψε η ουγγρική νομοθεσία δεν πληροί την απαίτηση αναλογικότητας, καθόσον δεν είναι ικανή να εκπληρώσει τους επιδιωκόμενους σκοπούς και, επιπλέον, βαίνει πολύ πέραν του αναγκαίου για την επίτευξη των εν λόγω σκοπών.
Η ουγγρική ρύθμιση δεν συμμορφώνεται προς τις επιταγές των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης ούτε εγγυάται επαρκή αποζημίωση στους ζημιωθέντες από την κατάργηση ή τον περιορισμό των δικαιωμάτων επικαρπίας.
Κατά την Επιτροπή, η επίμαχη ουγγρική νομοθεσία προσβάλλει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 17 του Χάρτη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, θίγει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας ακόμη και όταν η παράβαση δεν εκτείνεται στις τρεις εξουσίες της «κυριότητας» (χρήση και νομή, κατοχή και διάθεση).
Full & Egal Universal Law Academy