16.10.2017
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 347/5
Skarga wniesiona w dniu 30 czerwca 2017 r. – Komisja Europejska/Królestwo Niderlandów
(Sprawa C-395/17)
(2017/C 347/05)
Język postępowania: niderlandzki
Strony
Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J.-F. Brakeland i A. Caeiros, pełnomocnicy)
Strona pozwana: Królestwo Niderlandów
Żądania strony skarżącej
—
stwierdzenie, że nie naprawiając szkody polegającej na utracie [przez Unię] pewnych kwot należących do środków własnych, które to kwoty zgodnie z art. 2, 6, 10, 11 i 17 rozporządzenia nr 1552/1989 (1) (obecnie art. 2, 6, 10, 11 i 17 rozporządzenia nr 1150/2000 (2)) powinny były zostać ustalone i udostępnione na poczet budżetu Unii, przy czym naprawienie szkody miałoby polegać na przywróceniu sytuacji, która istniałaby gdyby w kontekście przewozu towarów nie zostały wystawione świadectwa przewozowe EUR.1 z naruszeniem art. 101 ust. 1 decyzji Rady 91/482 (3) i art. 12 ust. 6 załącznika II do rzeczonej decyzji w odniesieniu do przywozu mleka w proszku i ryżu z Curaçao w okresie 1997-2000, odpowiednio art. 35 ust. 1 decyzji Rady 2001/822 (4) i art. 15 ust. 4 załącznika III do rzeczonej decyzji w odniesieniu do przywozu kaszy i mączki z Aruby w okresie 2002-2003, Królestwo Niderlandów uchybiło zobowiązanym ciążącym na nim na mocy art. 5 (następnie art. 10) TWE (obecnie art. 4 ust. 3 TUE);
—
obciążenie Królestwa Niderlandów kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Organy celne Curaçao i Aruby, dwóch krajów zamorskich Królestwa Niderlandów, bezpodstawnie wydały świadectwa przewozowe EUR.1 w odniesieniu do mleka w proszku, ryży, kaszy i mączki. Zostało przy tym ustalone, że nie były spełnione przesłanki przyznania preferencyjnego pochodzenia w oparciu o przepisy odnośnych decyzji dotyczących stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Europejską Wspólnotą Gospodarczą. Nieprawidłowości, którymi były dotknięte świadectwa, doprowadziły do utraty przez Unię środków własnych w wysokości 18 192 641,95 EUR z powodu błędów popełnionych przez administrację Curaçao i w wysokości 298 080 EUR z powodu błędów popełnionych przez administrację Aruby.
Komisja uważa, że Niderlandy, jako państwo członkowskie, ponoszą zgodnie z prawem Unii odpowiedzialność za spowodowaną przez należące do nich terytoria utratę środków własnych [przez Unię] i że zgodnie z zasadą lojalnej współpracy muszą udostępnić na poczet budżetu UE całą kwotę należności celnych i opłat, które nie zostały ustalone i pobrane, oraz odsetki.
(1) Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1552/89 z dnia 29 maja 1989 r. wykonujące decyzję 88/376/EWG, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot, Dz.U. 1989, L 155, s. 1.
(2) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonujące decyzję 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot, Dz.U. 2000, L 130, s. 1.
(3) Decyzja Rady 91/482/EWG z dnia 25 lipca 1991 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Europejską Wspólnotą Gospodarczą, Dz.U. 1991, L 263, s. 1.
(4) Decyzja Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską (decyzja o Stowarzyszeniu Zamorskim), Dz.U. 2001, L 314, s. 1.