Υπόθεση C-433/17 P: Αναίρεση που άσκησε στις 17 Ιουλίου 2017 η Enercon GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 3 Μαΐου 2017 στην υπόθεση T-36/16, Enercon κατά EUIPO
C4122017EL1310120170717EL0021131142
Αναίρεση που άσκησε στις 17 Ιουλίου 2017 η Enercon GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 3 Μαΐου 2017 στην υπόθεση T-36/16, Enercon κατά EUIPO
(Υπόθεση C-433/17 P)2017/C 412/21Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Enercon GmbH (εκπρόσωποι: R. Böhm, Rechtsanwalt, M. Silverleaf, QC)
Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Gamesa Eólica, SL
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-36/16.
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-245/12.
—
να αναπέμψει την υπόθεση στο EUIPO, με την εντολή να δεχθεί την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R 260/2011-1 και να απορρίψει την προσφυγή της Gamesa για την ακύρωση της επίμαχης καταχωρίσεως.
—
να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στην υπόθεση T-36/16 αντιβαίνει στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', ή/και στο άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 ( 1 ) και ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε διαδικαστικές πλημμέλειες για τους εξής λόγους:
1.
Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένα και κατά παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 ότι το επίμαχο εμπορικό σήμα στερείται εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα που να δικαιολογεί την καταχώρισή του. Με τον τρόπο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα.
2.
Το πρώτο νομικό σφάλμα έγκειται στο γεγονός ότι θεώρησε ότι η περιγραφή του σήματος, στο έντυπο της αιτήσεως περί καταχωρίσεως, ως έγχρωμου σήματος, ήταν καθοριστική κατά νόμο για τη φύση του σήματος, πράγμα που επηρέασε την εκτίμηση περί του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα του. Το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να έχει κρίνει ότι η περιγραφή του σήματος στο έντυπο της αιτήσεως ως εγχρώμου έγινε κυρίως για τη διοικητική διευκόλυνση του EUIPO και όχι για νομικούς λόγους. Συνεπώς, όφειλε να έχει λάβει υπόψη του, για τον προσδιορισμό της φύσεως του σήματος του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση, όχι μόνο την περιγραφή του σήματος στο έντυπο της αιτήσεως, αλλά και το συνολικό περιεχόμενο της αιτήσεως, ιδίως δε την αναπαράσταση του υποβληθέντος με την αίτηση σήματος. Η αναπαράσταση του σήματος στην αίτηση παρουσιάζει ένα εικονιστικό σήμα με τα εμφαινόμενα σε αυτή ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.
3.
Το Γενικό Δικαστήριο όφειλε, επίσης, να έχει λάβει υπόψη του τη μορφή υπό την οποία το σήμα είχε καταχωριστεί και, ιδίως, την περιγραφή του σήματος στο πιστοποιητικό καταχωρίσεως που είχε εκδώσει το EUIPO. Το πιστοποιητικό καταχωρίσεως αποτελεί το έγγραφο αναφοράς στο οποίο περιγράφεται το σήμα με τη μορφή υπό την οποία καταχωρίστηκε και, επομένως, το Γενικό Δικαστήριο όφειλε να θεωρήσει το έγγραφο αυτό ως καθοριστικό για τον προσδιορισμό της φύσεως του σήματος. Από το περιεχόμενο του πιστοποιητικού καταχωρίσεως προκύπτει σαφώς ότι το σήμα έχει καταχωρισθεί ως εικονιστικό με τη μορφή που προκύπτει από τη συνημμένη στο έντυπο της αιτήσεως αναπαράσταση. Ενεργώντας κατά τα ανωτέρω, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομικό σφάλμα.
4.
Το δεύτερο νομικό σφάλμα και διαδικαστική πλημμέλεια έγκειται στο γεγονός ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν δέχθηκε να λάβει πληροφορίες αναγκαίες για την κατανόηση του περιεχομένου του πιστοποιητικού καταχωρίσεως του επίμαχου σήματος. Πρόκειται για το έντυπο συστάσεων ST.60 του Παγκοσμίου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας στο οποίο διευκρινίζεται το νόημα των κωδικών INID που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως στα πιστοποιητικά καταχωρίσεως τα οποία εκδίδονται από τους Οργανισμούς Διανοητικής Ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένου του EUIPO, προκειμένου να προσδιορισθούν η φύση και το περιεχόμενο των εγγραφών που περιλαμβάνονται σε αυτά. Το νόημα των κωδικών INID μπορεί να προσδιορισθεί μόνο με παραπομπή στο έντυπο συστάσεων ST.60 ή σε ανάλογη πηγή αναφοράς και το περιεχόμενο των πιστοποιητικών καταχωρίσεως μπορεί να προσδιορισθεί μόνο σε σχέση με το νόημα των κωδικών INID που περιέχονται σε αυτά. Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένα έκρινε ότι η πηγή των εν λόγω πληροφοριών συνιστούσε αποδεικτικό στοιχείο και κατά συνέπεια εσφαλμένα αρνήθηκε να δεχθεί το έγγραφο ή τις περιλαμβανόμενες σε αυτό πληροφορίες, δεδομένου ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για νομικό κείμενο που ισοδυναμεί με λεξικό. Εάν το Γενικό Δικαστήριο είχε λάβει υπόψη του τα ερμηνευτικά εργαλεία που υποβλήθηκαν σε αυτό, θα είχε κρίνει ότι το πιστοποιητικό καταχωρίσεως αφορούσε εικονιστικό σήμα, όπως αυτό αποτυπώνεται στη συνημμένη στο έντυπο της αιτήσεως καταχωρίσεως αναπαράσταση. Το πρώτο τμήμα προσφυγών του EUIPO είχε ορθώς κρίνει ότι το σήμα διέθετε τον απαιτούμενο προς καταχώριση διακριτικό χαρακτήρα και το Γενικό Δικαστήριο θα έπρεπε να έχει αποφανθεί κατά τον ίδιο τρόπο.
( 1 ) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE 2009, L 78, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy