27.11.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 402/14
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) στις 15 Σεπτεμβρίου 2017 — Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Amar Omar
(Υπόθεση C-541/17)
(2017/C 402/16)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Bundesverwaltungsgericht
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Καθής, εφεσίβλητη και αναιρεσείουσα: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
Προσφεύγων, εκκαλών και αναιρεσίβλητος: Amar Omar
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Απαγορεύει το δίκαιο της Ένωσης σε κράτος μέλος (εν προκειμένω: στη Γερμανία) να απορρίψει, δυνάμει της εξουσιοδοτήσεως από το άρθρο 33, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2013/32/ΕΕ (1) ή της προϊσχύσασας διατάξεως του άρθρου 25, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας 2005/85/ΕΚ (2), ως απαράδεκτη μια αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας λόγω της χορηγήσεως του καθεστώτος του πρόσφυγα σε άλλο κράτος μέλος (εν προκειμένω: στη Βουλγαρία), εάν η διαμορφωθείσα κατάσταση από απόψεως διεθνούς προστασίας, ιδίως οι συνθήκες διαβιώσεως για τα πρόσωπα που έχουν αναγνωρισθεί ως πρόσφυγες, στο άλλο κράτος μέλος το οποίο έχει ήδη χορηγήσει διεθνή προστασία στον αιτούντα (εν προκειμένω: στη Βουλγαρία),
α)
δεν πληροί τις επιταγές των άρθρων 20 επ. της οδηγίας 2011/95/ΕΕ (3) και/ή
β)
αντιβαίνει στο άρθρο 4 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ή στο άρθρο 3 της ΕΣΔΑ;
2)
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο στοιχείο α' ή στο στοιχείο β' του πρώτου ερωτήματος: ισχύει τούτο ακόμη και αν
α)
στο κράτος μέλος το οποίο έχει χορηγήσει το καθεστώς του πρόσφυγα (εν προκειμένω: στη Βουλγαρία), τα πρόσωπα που έχουν αναγνωρισθεί ως πρόσφυγες δεν λαμβάνουν ή λαμβάνουν σαφώς πιο περιορισμένες, σε σύγκριση με άλλα κράτη μέλη, παροχές προς εξασφάλιση της βασικής διαβιώσεως, αλλά η μεταχείρισή τους από την άποψη αυτή δεν διαφέρει από εκείνη που επιφυλάσσεται στους υπηκόους του συγκεκριμένου κράτους μέλους;
β)
στα πρόσωπα που έχουν αναγνωρισθεί ως πρόσφυγες εξασφαλίζονται μεν, από τυπικής απόψεως, οι ίδιες συνθήκες διαβιώσεως με τους υπηκόους του συγκεκριμένου κράτους μέλους, αλλά στην πράξη είναι δυσχερής η πρόσβασή τους στις συναφείς παροχές και δεν υφίσταται πρόγραμμα εντάξεως αρκούντως πολυδιάστατο και προσαρμοσμένο στις ιδιαίτερες ανάγκες των προσώπων αυτών, ώστε να εξασφαλίζεται ότι η μεταχείρισή τους είναι ίδια, εν τοις πράγμασι, με εκείνη που επιφυλάσσεται στους ημεδαπούς;
(1) Οδηγία 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (ΕΕ 2013, L 180, σ. 60).
(2) Οδηγία 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα (ΕΕ 2005, L 326, σ. 13).
(3) Οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (ΕΕ 2011, L 337, σ. 9).
Full & Egal Universal Law Academy