4.6.2018
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 190/5
Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2017 η RF κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 13 Σεπτεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-880/16, RF κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-660/17 P)
(2018/C 190/07)
Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: RF (εκπρόσωπος: K. Komar-Komarowski, νομικός σύμβουλος [radca prawny])
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για την εξετάσει εκ νέου, αποφαινόμενο επί της ουσίας της υπόθεσης με απόφαση δυνάμενη να προσβληθεί,
—
επικουρικώς –εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για να αποφανθεί το ίδιο οριστικά επί της διαφοράς– να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κάνοντας δεκτά στο σύνολό τους τα πρωτοδίκως προβληθέντα αιτήματα,
—
να καταδικάσει την αντίδικο κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1)
Λόγος αντλούμενος από παράβαση του άρθρου 45, παράγραφος 2, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με το άρθρο 53 του ίδιου αυτού Οργανισμού, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας του. Στο μέτρο που έκρινε ότι οι έννοιες «ανωτέρα βία» και «τυχαίο συμβάν» έχουν πανομοιότυπο περιεχόμενο, το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε την αρχή της λογικής του νομοθέτη. Η κατά τον τρόπο αυτό ερμηνεία των δύο εννοιών προσκρούει επίσης προς τον σκοπό του άρθρου 45 του Οργανισμού, το οποίο αποβλέπει στην αντιστάθμιση των διαφορών που οφείλονται στην απόσταση (μεταξύ του τόπου κατοικίας των διαδίκων και της έδρας του Δικαστηρίου). Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε αδικαιολόγητα να λάβει υπόψη το τυχαίο συμβάν που εμπόδισε την αναιρεσείουσα να παραδώσει εμπροθέσμως το δικόγραφο της προσφυγής (πρωτότυπο) σε έντυπη μορφή.
2)
Λόγος αντλούμενος από παράβαση του άρθρου 126 του Κανονισμού του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Μαρτίου 2015, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας του. Παρά τη μη συνδρομή των σχετικών προϋποθέσεων, το Γενικό Δικαστήριο προέβη στην εφαρμογή του άρθρου 126 του εν λόγω Κανονισμού, κρίνοντας αδικαιολόγητα ότι η προσφυγή την οποία άσκησε η αναιρεσείουσα ήταν προδήλως απαράδεκτη. Η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου παράβαση του άρθρου 126 του Κανονισμού ήταν αναπόφευκτη και πρόδηλη συνέπεια της παράβασης του άρθρου 45, σε συνδυασμό με το άρθρο 53 του Οργανισμού του Δικαστηρίου.
3)
Λόγος αντλούμενος από την εσφαλμένη διαπίστωση ότι η αναιρεσείουσα δεν απέδειξε τη συνδρομή του τυχαίου συμβάντος περί του οποίου κάνει λόγο το άρθρο 45, παράγραφος 2, του Οργανισμού. Η αναιρεσείουσα όμως απέδειξε τη συνδρομή τυχαίου συμβάντος. Συγκεκριμένα, η αναιρεσείουσα προσκόμισε όχι μόνο περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία από τα απαιτούμενα, αλλά το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων στα οποία η ίδια είχε πρόσβαση. Προς εξασφάλιση της εμπρόθεσμης παράδοσης του ταχυδρομικού φακέλου που περιείχε το δικόγραφο, η αναιρεσείουσα επέδειξε την επιμέλεια που μπορούσε ευλόγως να αναμένεται από αυτήν. Από τη στιγμή της κατάθεσης του ταχυδρομικού φακέλου, η αναιρεσείουσα έπαυσε να επηρεάζει τη διαδικασία παράδοσής του· από το χρονικό αυτό σημείο, η αναιρεσείουσα δεν είχε κανέναν απολύτως έλεγχο επί των κρίσιμων για την προθεσμία παράδοσης περιστάσεων.
4)
Λόγος αντλούμενος από παράβαση του άρθρου 1, του άρθρου 6, παράγραφος 1, και του άρθρου 16 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, η οποία υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950, στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο κατέστησε δυσχερή την πρόσβαση των διαδίκων σε δικαστήριο και εισήγαγε δυσμενή εις βάρος τους διάκριση λόγω του τόπου κατοικίας ή έδρας τους. Η εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου υιοθέτηση ενιαίου κανόνα για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την παρέκταση της προθεσμίας λόγω απόστασης έχει ως συνέπεια να καθίσταται δυσχερής για τους διαδίκους που κατοικούν ή έχουν την έδρα τους σε μεγάλη απόσταση από την έδρα του Γενικού Δικαστηρίου η πρόσβαση σε δικαστήριο, ακόμη και όταν οι ενδιαφερόμενοι κατοικούν ή έχουν την έδρα τους στις επαρχίες του οικείου κράτους, και ως εκ τούτου συνιστά διάκριση εις βάρος των μετεχόντων στη διαδικασία λόγω του τόπου κατοικίας τους.
Full & Egal Universal Law Academy