5.3.2018
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 83/10
Αναίρεση που άσκησε στις 28 Νοεμβρίου 2017 η Viridis Pharmaceutical Ltd. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 15 Σεπτεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-276/16, Viridis Pharmaceutical Ltd. κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)
(Υπόθεση C-668/17 P)
(2018/C 083/16)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Viridis Pharmaceutical Ltd. (εκπρόσωποι: C. Spintig, S. Pietzcker και M. Prasse, δικηγόροι)
Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), Hecht-Pharma GmbH
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
1.
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του δευτέρου τμήματος του Γενικού Δικαστηρίου·
2.
να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο·
3.
να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.
Επικουρικώς: να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση ότι το Γενικό Δικαστήριο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, παρέβη από πολλές απόψεις τον κανονισμό για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1).
Κατ’ αρχάς, η αναιρεσείουσα βάλλει κατά της υπάρξεως παραβάσεως του άρθρου 58, παράγραφος 1, στοιχείο α', πρώτη περίοδος, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 2017/1001. Κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως εκτίμησε ότι απαιτείται προηγουμένως να έχει χορηγηθεί η δέουσα άδεια κυκλοφορίας ενός φαρμάκου για να είναι σύννομη η χρήση ενός σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο έχει καταχωρισθεί όσον αφορά ένα φάρμακο. Περαιτέρω, κατά την άποψη της αναιρεσείουσας, το Γενικό Δικαστήριο παρέβη επίσης τον ίδιο κανόνα δικαίου λόγω του ότι χαρακτήρισε τη χρήση ενός σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο μιας κλινικής μελέτης σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 3, στοιχείο θ', της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (2) ως κατ’ ανάγκην εσωτερική και, επομένως, ως μη ουσιαστική χρήση.
Εν συνεχεία, η αναιρεσείουσα βάλλει κατά της υπάρξεως παραβάσεως του άρθρου 58, παράγραφος 1, στοιχείο α', πρώτη περίοδος, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού 2017/1001. Κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως εκτίμησε ότι μια κλινική μελέτη προς τον σκοπό της προετοιμασίας μιας αιτήσεως για τη λήψη άδειας κυκλοφορίας ενός φαρμάκου δεν μπορεί να προβληθεί προς δικαιολόγηση της μη χρήσεως σήματος, εάν η κλινική μελέτη έχει μόνον υποβληθεί σαφώς μετά από την καταχώριση του σήματος ή/και εάν δεν έχουν διατεθεί πολύ εκτεταμένοι οικονομικοί πόροι, όπως αυτοί είναι απαραίτητοι, προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποπεράτωση της κλινικής μελέτης όσο το δυνατόν ταχύτερα.
(1) Κανονισμός (EE) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2017, L 154, σ. 1).
(2) Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (EE 2001, L 311, σ. 67).