Sprawa C-722/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bezirksgericht Villach (Austria) w dniu 27 listopada 2017 r. – Norbert Reitbauer i in. / Enrico Casamassima
C2682018PL1530120171127PL0021153162
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bezirksgericht Villach (Austria) w dniu 27 listopada 2017 r. – Norbert Reitbauer i in. / Enrico Casamassima
(Sprawa C-722/17)2018/C 268/21Język postępowania: niemiecki
Sąd odsyłający
Bezirksgericht Villach
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: Norbert Reitbauer, Dolinschek GmbH, B.T.S. Trendfloor Raumausstattungs-GmbH, Elektrounternehmen K. Maschke GmbH, Klaus Egger, Architekt DI Klaus Egger Ziviltechniker GmbH
Strona pozwana: Enrico Casamassima
Pytania prejudycjalne
1
Pytanie 1:
Czy art. 24 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 ( 1 ) z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1215/2012”) należy interpretować w ten sposób, że przewidziane w § 232 austriackiej ordynacji egzekucyjnej powództwo przeciwegzekucyjne, przysługujące w przypadku braku zgody co do podziału sumy uzyskanej z licytacji sądowej, objęte jest zakresem stosowania tej normy,
również w takim przypadku, gdy powództwo jednego zastawnika (wierzyciela hipotecznego) przeciwko innemu zastawnikowi (wierzycielowi hipotecznemu)
a)
opiera się na zarzucie, że zabezpieczona prawem zastawu (hipoteką) jego wierzytelność z tytułu pożyczki już nie istnieje z uwagi na występowanie wierzytelności wzajemnej dłużnika z tytułu odszkodowania, oraz
b)
ponadto – podobnie jak w przypadku powództwa o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną – opiera się na zarzucie, że ustanowienie prawa zastawu (hipoteki) dla tej wierzytelności z tytułu pożyczki jest z uwagi na uprzywilejowanie wierzyciela bezskuteczne?
2
Pytanie 2 (w przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze):
Czy art. 24 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1215/2012”) należy interpretować w ten sposób, że przewidziane w § 232 austriackiej ordynacji egzekucyjnej powództwo przeciwegzekucyjne, przysługujące w przypadku braku zgody co do podziału sumy uzyskanej z licytacji sądowej, objęte jest zakresem stosowania tej normy,
również w takim przypadku, gdy powództwo jednego zastawnika (wierzyciela hipotecznego) przeciwko innemu zastawnikowi (wierzycielowi hipotecznemu)
a)
opiera się na zarzucie, że zabezpieczona prawem zastawu (hipoteką) jego wierzytelność z tytułu pożyczki już nie istnieje z uwagi na występowanie wierzytelności wzajemnej dłużnika z tytułu odszkodowania, oraz
b)
ponadto – podobnie jak w przypadku powództwa o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną – opiera się na zarzucie, że ustanowienie prawa zastawu (hipoteki) dla tej wierzytelności z tytułu pożyczki jest z uwagi na uprzywilejowanie wierzyciela bezskuteczne?
( 1 ) Dz.U. 2012 L 351, s. 1.
Full & Egal Universal Law Academy