6.3.2017
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 70/25
Skarga wniesiona w dniu 13 stycznia 2017 r. – Republika Czeska/Komisja
(Sprawa T-18/17)
(2017/C 070/35)
Język postępowania: czeski
Strony
Strona skarżąca: Republika Czeska (przedstawiciele: M. Smolek i J. Vláčil, pełnomocnicy)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania strony skarżącej
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1867 z dnia 20 października 2016 r. zmieniającego załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego; oraz
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy oparty na naruszeniu art. 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 27 ust. 3 i 4 dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktur podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych. Przyjmując sporne rozporządzenie Komisja wkroczyła w zakres czeskich krajowych wymogów w dziedzinie całkowitego skażenia alkoholu, mimo iż Republika Czeska nie dokonała zawiadomienia w rozumieniu art. 27 ust. 3 dyrektywy 92/83, a przeciwnie wielokrotnie zgłaszała Komisji, że nie zgadza się z takim działaniem. Zgodnie z art. 27 ust. 4 dyrektywy 92/83 nie można wkraczać w zakres krajowych wymogów państwa członkowskiego w przypadku braku zawiadomienia ze strony tego państwa.
2.
Zarzut drugi, oparty na naruszeniu art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83, w zakresie w jakim eurodenaturant 1:1:1 nie spełnia celu tego przepisu, gdyż nie daje wystarczających gwarancji w ramach zwalczania unikania opodatkowania. Eurodenaturant 1:1:1 jest bowiem bardzo słabą mieszaniną substancji skażających, a całkowicie skażony w ten sposób alkohol może z łatwością być wykorzystany do produkcji napojów alkoholowych.
Full & Egal Universal Law Academy