3.4.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 104/50
Προσφυγή-αγωγή της 17ης Ιανουαρίου 2017 — Barnett κατά ΕΟΚΕ
(Υπόθεση T-23/17)
(2017/C 104/70)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Inge Barnett (Roskilde, Δανία) (εκπρόσωποι: S. Orlandi και T. Martin, δικηγόροι)
Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
κυρίως, να ακυρώσει την απόφαση της 21ης Μαρτίου 2016, η οποία λήφθηκε σε εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 22ας Σεπτεμβρίου 2015 και με την οποία απορρίφθηκε η υπαγωγή της προσφεύγουσας στην ευεργετική ρύθμιση της πρόωρης συνταξιοδοτήσεως χωρίς μείωση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων της·
—
επικουρικώς, να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή σε καταβολή στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ποσού 207 994,14 ευρώ για την υλική ζημία την οποία υφίσταται, πλέον τόκων υπερημερίας, υπολογιζόμενων από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστησαν απαιτητά τα οφειλόμενα ποσά, με επιτόκιο το καθοριζόμενο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι ποσοστιαίες μονάδες, καθώς και κατ’ αποκοπήν ποσού 25 000 ευρώ για την ηθική βλάβη την οποία υφίσταται·
—
σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, καθόσον η καθής-εναγόμενη δεν έλαβε υπόψη το σκεπτικό της αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 22ας Σεπτεμβρίου 2015, Barnett κατά ΕΟΚΕ (F-20/14, στο εξής: απόφαση του ΔΔΔ, EU:F:2015:107), κατά τη λήψη των μέτρων εκτελέσεως. Ειδικότερα, από την αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι η καθής-εναγόμενη δεν εφάρμοσε τα προβλεπόμενα στις γενικές διατάξεις εφαρμογής (ΓΔΕ) κριτήρια προκειμένου να προβεί στη φερόμενη επανεξέταση της υποψηφιότητας της προσφεύγουσας-ενάγουσας. Σε κάθε περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν θεραπεύει τη διαπιστωθείσα από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης παρανομία, δηλαδή τον μη ορισμό του συμφέροντος της υπηρεσίας στις ΓΔΕ της ΕΟΚΕ.
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει από πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως του συμφέροντος της υπηρεσίας το οποίο φέρεται ότι υπήρχε το 2013.
3.
Ο τρίτος λόγος, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, αντλείται από την αναρμοδιότητα της ΕΟΚΕ να λάβει νέα απόφαση σχετική με την πρόωρη συνταξιοδότηση χωρίς μείωση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων κατόπιν της καταργήσεως του άρθρου 9, παράγραφος 2, του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ, με τον κανονισμό 1023/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2013, για την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2013, L 287, σ. 15). Ως εκ τούτου, λόγω της διαπιστωθείσας με την απόφαση του ΔΔΔ παρανομίας, η προσφεύγουσα-ενάγουσα στερήθηκε οριστικώς της δυνατότητας να υπαχθεί στην επίμαχη ευεργετική ρύθμιση. Για τον λόγο αυτό, επιβάλλεται η πλήρης αποζημίωσή της.
Full & Egal Universal Law Academy