6.3.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 70/28
Προσφυγή-αγωγή της 18ης Ιανουαρίου 2017 — Jalkh κατά Κοινοβουλίου
(Υπόθεση T-26/17)
(2017/C 070/37)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγων-ενάγων: Jean-François Jalkh (Gretz-Armainvillers, Γαλλία) (εκπρόσωπος: J. P. Le Moigne, δικηγόρος)
Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα
Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί άρσεως της βουλευτικής ασυλίας του, η οποία εκδόθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2016 και με την οποία εγκρίθηκε η έκθεση αριθ. A8-3019/2016 του [X]·
—
να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον J.-F. Jalkh το ποσό των 8 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που ισχυρίζεται ότι υπέστη·
—
να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων·
—
να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταβάλει στον M. Jalkh το ποσό των 5 000 ευρώ, ως δυνάμενα να αναζητηθούν δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει εννέα λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από την παράβαση του άρθρου 9 του πρωτοκόλλου περί προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο προσφεύγων-ενάγων θεωρεί ότι το Κοινοβούλιο προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων περί της ασυλίας των βουλευτών στο γαλλικό Κοινοβούλιο, και δήθεν συγχέει τα άρθρα 8 και 9 του πρωτοκόλλου 7 περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την υποχρέωση εφαρμογής του άρθρου 9 του πρωτοκόλλου περί προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οι απόψεις και εκτιμήσεις οι οποίες εκφράστηκαν κατά την παρέμβαση του J.-M. Le Pen στην ιστοσελίδα του Front National διατυπώθηκαν στο πλαίσιο των πολιτικών δραστηριοτήτων του J.-M. Le Pen και του προσφεύγοντος-ενάγοντος.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από την παραβίαση της ίδιας της έννοιας της βουλευτικής ασυλίας. Ο προσφεύγων-ενάγων εκτιμά ότι το Κοινοβούλιο δήθεν αγνοεί ότι η βουλευτική ασυλία, σε μια δημοκρατία, προσφέρει διπλή ασυλία: το ανεύθυνο και το ακαταδίωκτο.
4.
Ο τέταρτος λόγος αντλείται από την μη τήρηση της πάγιας πρακτικής της επιτροπής νομικών θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όταν αποφαίνεται σχετικά με:
—
την ελευθερία έκφρασης
—
τη μεροληπτική δίωξη (fumus persecutionis)
5.
Ο πέμπτος λόγος αντλείται από την παραβίαση της κοινοτικής αρχής της ασφάλειας δικαίου και την προσβολή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
6.
Ο έκτος λόγος αντλείται από την προσβολή της ανεξαρτησίας των βουλευτών.
7.
Ο έβδομος λόγος αντλείται από την παράβαση των διατάξεων του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί της διαδικασίας εκπτώσεως από το βουλευτικό αξίωμα (άρθρο 3, νέα παράγραφος 4, εδάφιο 2, του εν λόγω κανονισμού). Κατά τον προσφεύγοντα-ενάγοντα, ενώ για το ποινικό αδίκημα που του καταλογίζεται προβλέπεται στο γαλλικό δίκαιο παρεπόμενη ποινή στερήσεως του δικαιώματος του εκλέγεσθαι, η οποία συνεπάγεται την έκπτωση από το βουλευτικό αξίωμα, η Γαλλική Κυβέρνηση παρέλειψε να ενημερώσει τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου, ενώ η διαδικασία το επιτάσσει, και κανένα αρμόδιο όργανο του Κοινοβουλίου (ο Πρόεδρος, η νομική επιτροπή, η συνέλευση) δεν ζήτησαν από αυτήν εξηγήσεις. Η παράλειψη της ουσιώδους αυτής διατυπώσεως καθιστά πλημμελή την έκθεση και την προσβαλλομένη απόφαση.
8.
Ο όγδοος λόγος αντλείται από την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας του προσφεύγοντος-ενάγοντος. Ο τελευταίος δεν προσκλήθηκε, κατά την ψηφοφορία στην ολομέλεια του Κοινοβουλίου για την αίτηση άρσεως της ασυλίας του. Επομένως, διέθετε μόνο 10 λεπτά για να διατυπώσει τους αμυντικούς ισχυρισμούς του, για δύο δικογραφίες που τον αφορούσαν, ενώπιον της επιτροπής νομικών θεμάτων, μετά την περάτωση των εργασιών της, περί την 6η απογευματινή.
9.
Ο ένατος λόγος αντλείται από την απουσία κάθε βάσεως στην δίωξη, στην αίτηση άρσεως ασυλίας. Η αρχική μήνυση και η ασκηθείσα δίωξη από την γαλλική εισαγγελική αρχή κατά του προσφεύγοντος-ενάγοντος στερούνται βάσεως. Κατά τον προσφεύγοντα-ενάγοντα, η έκθεση που εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο είναι συναφώς διπλά ψευδής. H δικαστική δίωξη του προσφεύγοντος-ενάγοντος, ενώ ο ίδιος είχε παύσει το προσαπτόμενο αδίκημα, του οποίου δεν ήταν ο αυτουργός, και η απόφαση περί άρσεως της βουλευτικής του ασυλίας προδήλως δεν έχουν ως κίνητρο την απονομή δικαιοσύνης, αλλά την πρόθεση σπιλώσεως, βλάβης και διωγμού του ιδίου και του κινήματός του.
Full & Egal Universal Law Academy