17.7.2017
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 231/57
Sprostowanie komunikatu w Dzienniku Urzędowym w sprawie T-161/17
( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 151 z dnia 15 maja 2017 r. )
(2017/C 231/74)
Opublikowany komunikat w sprawie T-161/17 Le Pen/Parlament otrzymuje brzmienie:
Skarga wniesiona w dniu 11 marca 2017 r. – Le Pen/Parlament
(Sprawa T-161/17)
(2017/C 151/49)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Marion Le Pen (Saint-Cloud, Francja) (przedstawiciele: adwokaci M. Ceccaldi i J.-P. Le Moigne)
Strona pozwana: Parlament Europejski
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 6 stycznia 2017 r. podjętej na podstawie art. 33, 43, 62, 67, 68 decyzji 2009/C 159/01 Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r.„ustanawiającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego” ze zmianami, w której to decyzji stwierdzono istnienie zadłużenia po stronie skarżącej w wysokości 41 554 EUR z tytułu nienależnie wypłaconych kwot w ramach zatrudniania asystentów parlamentarnych i uzasadniono odzyskanie tej sumy oraz powierzono urzędnikowi zatwierdzającemu we współpracy z księgowym instytucji odzyskanie tej wierzytelności na podstawie art. 68 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego i art. 66, 78, 79 i 80 rozporządzenia finansowego,
—
stwierdzenie nieważności noty debetowej nr 2017-22 z dnia 11 stycznia 2017 r. informującej skarżącą, że po jej stronie zostało stwierdzone zadłużenie w wysokości 41 554 EUR w związku z decyzją sekretarza generalnego z dnia 6 stycznia 2017 r., że postanowiono odzyskać nienależnie wypłacone kwoty z tytułu zatrudniania asystentów parlamentarnych i zastosować art. 68 przepisów wykonawczych do Statutu posła oraz art. 78, 79 i 80 rozporządzenia finansowego,
—
obciążenie Parlamentu Europejskiego całością kosztów postępowania,
—
zasądzenie od Parlamentu Europejskiego na rzecz Marine Le Pen kwoty w wysokości 50 000,00 EUR tytułem zwrotu kosztów podlegających zwrotowi.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy, dotyczący uchybień wpływających na formalną zgodność z prawem zaskarżonych aktów. Zarzut ten dzieli się na pięć części.
—
Część pierwsza, zgodnie z którą kompetencja w zakresie decyzji finansowych, które dotyczą posłów, należy do Prezydium Parlamentu Europejskiego, a nie do sekretarza generalnego.
—
Część druga, zgodnie z którą Prezydium Parlamentu Europejskiego nie może zmieniać charakteru i zakresu swoich kompetencji. Sekretarz generalny nie dysponuje bowiem należytym upoważnieniem udzielonym przez przewodniczącego Prezydium Parlamentu Europejskiego, na którego podstawie mógłby on przyjąć i doręczyć zaskarżone akty, w których chodzi o kwestie finansowe dotyczące posła.
—
Część trzecia, zgodnie z którą zaskarżone akty były pozbawione uzasadnienia oraz wykazywały charakter arbitralny.
—
Część czwarta, dotycząca naruszenia istotnych wymogów proceduralnych.
—
Część piąta, dotycząca braku osobistego zbadania akt przez sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego.
2.
Zarzut drugi dotyczący uchybień wpływających na materialną zgodność z prawem zaskarżonych aktów. Zarzut ten dzieli się na sześć części.
—
Część pierwsza, dotycząca naruszenia zasad uzasadnionych oczekiwań i pewności prawa.
—
Część druga, dotycząca nieistnienia faktów stanowiących poparcie zaskarżonych aktów.
—
Część trzecia, zgodnie z którą zaskarżone akty stanowią nadużycie władzy.
—
Część czwarta, zgodnie z którą zaskarżone akty stanowią nadużycie proceduralne.
—
Część piąta, dotycząca dyskryminacyjnego charakteru zaskarżonych aktów oraz istnienia fumus persecutionis.
—
Część szósta, dotycząca braku niezależności OLAF.
Full & Egal Universal Law Academy