15.5.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 151/46
Προσφυγή-αγωγή της 28ης Μαρτίου 2017 — Abel κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-197/17)
(2017/C 151/59)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Marc Abel (Montreuil, Γαλλία) και 1438 λοιποί προσφεύγοντες-ενάγοντες (εκπρόσωπος: J. Assous, δικηγόρος)
Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει τον πλημμελή χαρακτήρα της συμπεριφοράς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
—
να αναγνωρίσει τη ζημία η οποία προκλήθηκε στους προσφεύγοντες-ενάγοντες λόγω της εκδόσεως του κανονισμού (ΕΕ) 2016/646 της Επιτροπής, της 20ης Απριλίου 2016, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 692/2008 όσον αφορά τις εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 6)·
—
να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην καταβολή 1 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που προκλήθηκε στους προσφεύγοντες-ενάγοντες κατόπιν της εκδόσεως του κανονισμού αυτού και, συμβολικώς, 1 ευρώ προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας·
—
να διατάξει ασφαλιστικά μέτρα κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προκειμένου να την υποχρεώσει να μειώσει άμεσα τον «τελικό συντελεστή συμμορφώσεως» τον οποίο προέβλεψε ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/646 σε 1 και να μην εφαρμόσει τον «προσωρινό συντελεστή συμμορφώσεως» ο οποίος ορίσθηκε σε 2,1·
—
να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες προβάλλουν τα ακόλουθα:
1.
Η καθής-εναγομένη υπέπεσε σε σφάλματα κατά την έκδοση του επίμαχου κανονισμού, στο πλαίσιο της ασκήσεως της αρμοδιότητας η οποία της είχε ανατεθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με τον κανονισμό (ΕΚ) 715/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2007, που αφορά την έγκριση τύπου μηχανοκινήτων οχημάτων όσον αφορά εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 5 και Euro 6) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης οχημάτων (ΕΕ 2007, L 171, σ. 1), σε συμμόρφωση προς την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή. Συγκεκριμένα, τα σφάλματα αυτά αφορούν:
—
παράβαση των κανόνων τόσο του πρωτογενούς όσο και του παράγωγου δικαίου της Ένωσης στον τομέα του περιβάλλοντος·
—
παράβαση των επικουρικών κανόνων του κοινοτικού δικαίου, όπως των γενικών αρχών της μη χειροτερεύσεως, της προφυλάξεως, της προλήψεως, της δράσεως στην πηγή και της αρχής ο ρυπαίνων πληρώνει·
—
καταστρατήγηση των διαδικαστικών κανόνων, καθόσον η Επιτροπή δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο προκειμένου να τροποποιήσει ουσιώδες στοιχείο του κανονισμού (ΕΚ) 715/2007·
—
παράβαση ουσιώδους τύπου, καθόσον ο επίμαχος κανονισμός δεν επωφελήθηκε από τις δημοκρατικές εγγυήσεις που παρέχει η προσφυγή στη συνήθη νομοθετική διαδικασία συναποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
2.
Η ύπαρξη πραγματικής και βέβαιης ζημίας και άμεσης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της συμπεριφοράς της Επιτροπής και της προβαλλόμενης ζημίας.
Full & Egal Universal Law Academy