31.7.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 249/30
Προσφυγή της 15ης Μαΐου 2017 — Optile κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-309/17)
(2017/C 249/46)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Organisation professionnelle des transports d’Ile-de-France (Optile) (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: F. Thiriez και M. Dangibeaud, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει εν μέρει το άρθρο 1 της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 2ας Φεβρουαρίου 2017 SA.26763, σχετικά με εικαζόμενες ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στις επιχειρήσεις συγκοινωνιών από την περιφέρεια Île-de-France, καθόσον με αυτό κρίνεται ότι το καθεστώς ενισχύσεων που εφάρμοζε η περιφέρεια Île-de-France από το 1979 και έως το 2008 αποτελεί νέα ενίσχυση «που τέθηκε παρανόμως σε εφαρμογή»·
—
επικουρικώς, να ακυρώσει εν μέρει το άρθρο 1 της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 2ας Φεβρουαρίου 2017 SA.26763, σχετικά με εικαζόμενες ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στις επιχειρήσεις συγκοινωνιών από την περιφέρεια Île-de-France, καθόσον με αυτό κρίνεται ότι το καθεστώς ενισχύσεων «τέθηκε παρανόμως σε εφαρμογή» μεταξύ του Μαΐου 1994 και της 25ης Δεκεμβρίου 2008.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εσφαλμένα έκρινε με την απόφαση της 2ας Φεβρουαρίου 2017, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων SA.26763 2014/C (πρώην 2012/NN) που εφάρμοσε η Γαλλία υπέρ των επιχειρήσεων λεωφορείων στην περιφέρεια Île-de-France [C (2017) 439 final] (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), ότι η επίμαχη ρύθμιση αποτελούσε νέο καθεστώς ενισχύσεων. Ως προς το ζήτημα αυτό, η προσφεύγουσα προβάλλει τις εξής αιτιάσεις:
—
παράβαση του άρθρου 1, στοιχείο β', σημείο i, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9) (στο εξής: κανονισμός 2015/1589), καθόσον η νομική βάση του υπό εξέταση καθεστώτος είναι προγενέστερη της Συνθήκης της Ρώμης·
—
ανεπαρκή αιτιολογία όσον αφορά το άρθρο 1, στοιχείο β', σημείο v, του κανονισμού 2015/1589·
—
πραγματικό και νομικό σφάλμα σχετικά με την ημερομηνία απελευθερώσεως της αγοράς.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το καθεστώς ενισχύσεων κακώς χαρακτηρίστηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ως νέο καθεστώς ενισχύσεων για το χρονικό διάστημα από το 1994 έως το 1998. Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα προβάλλει:
—
προσβολή των διαδικαστικών δικαιωμάτων των μερών και παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, κατά το μέτρο που η Επιτροπή διεύρυνε το πεδίο της έρευνας πέραν του πλαισίου που καθορίστηκε με την απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας·
—
παράβαση του άρθρου 17 του κανονισμού 2015/1589, καθόσον η Επιτροπή εκτίμησε ότι το αίτημα κατάργησης που υπέβαλε ιδιώτης αποτελεί γεγονός που διακόπτει την παραγραφή.
Full & Egal Universal Law Academy