EUR-Lex -  62017TN0309 - PL

31.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 249/30

Skarga wniesiona w dniu 15 maja 2017 r. – Optile/Komisja

(Sprawa T-309/17)

(2017/C 249/46)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Organisation professionnelle des transports d’Ile de France (Optile) (Paryż, Francja) (przedstawiciele: F. Thiriez i M. Dangibeaud, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—

tytułem żądania głównego, stwierdzenie częściowej nieważności art. 1 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 2 lutego 2017 r. SA.26763 w sprawie pomocy, jaka miała zostać przyznana przedsiębiorstwom transportu publicznego przez region Île de France, ale jedynie w zakresie, w jakim Komisja uznała, że system pomocy wprowadzony przez region Île de France od 1979 r. do 2008 r. stanowi nowy system pomocy „wdrożony niezgodnie z prawem”;

—

tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie częściowej nieważności art. 1 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 2 lutego 2017 r. SA.26763 w sprawie pomocy, jaka miała zostać przyznana przedsiębiorstwom transportu publicznego przez region Île de France, w zakresie, w jakim Komisja stwierdziła w nim, że system pomocy został „wdrożony niezgodnie z prawem” od maja 1994 r. do 25 grudnia 2008 r.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

1.

Zarzut pierwszy, w którym strona skarżąca utrzymuje, że w decyzji z dnia 2 lutego 2017 r. SA.26763 C (ex 2012/NN) w sprawie systemu pomocy wdrożonej przez Francję na rzecz przedsiębiorstw autobusowych w regionie Île-de-France [C(2017) 439 final] (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) Komisja Europejska stwierdziła, że badany mechanizm stanowił nowy system pomocy. W tym zakresie strona skarżąca podnosi następujące zastrzeżenia:

—

naruszenie art. 1 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. 2015, L 248, s. 9) (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2015/1589”), ponieważ podstawa prawna badanego systemu jest wcześniejsza od traktatu rzymskiego;

—

niewystarczające uzasadnienie w świetle art. 1 lit. b) ppkt (v) rozporządzenia nr 2015/1589;

—

błędne ustalenia faktyczne i naruszenia prawa odnośnie do przyjętej daty liberalizacji rynku.

2.

Zarzut drugi, w którym strona skarżąca utrzymuje, że Komisja w zaskarżonej decyzji zakwalifikowała powyższy mechanizm jako system nowej pomocy w odniesieniu do okresu 1994–1998. W tym zakresie strona skarżąca powołuje się na:

—

naruszenie uprawnień procesowych stron oraz zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań z tego względu, że Komisja rozszerzyła zakres swego dochodzenia poza ramy określone decyzją o wszczęciu postępowania;

—

naruszenie art. 17 rozporządzenia nr 2015/1589 z tego względu, że Komisja uznała, iż wniosek o uchylenie [aktu prawnego] złożony przez podmiot prywatny przerywa bieg przedawnienia.

Full & Egal Universal Law Academy