31.7.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 249/33
Προσφυγή-αγωγή της 22ας Μαΐου 2017 — Aldridge κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-319/17)
(2017/C 249/49)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Adam Aldridge (Schaerbeek, Belgique) και τριάντα δύο λοιποί προσφεύγοντες-ενάγοντες (εκπρόσωποι: S. Rodrigues και A. Tymen, δικηγόροι)
Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την παρούσα προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
κατά συνέπεια:
—
να ακυρώσει την απόφαση της 15ης Ιουλίου 2016, περί απορρίψεως του αιτήματος ανακατατάξεως της 16ης Μαρτίου 2016·
—
να ακυρώσει την απόφαση της 13ης Φεβρουαρίου 2017, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως της 14ης Οκτωβρίου 2016·
—
να υποχρεώσει την Επιτροπή σε αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης των προσφευγόντων-εναγόντων·
—
να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής τους, οι προσφεύγοντες-ενάγοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από ένσταση ελλείψεως νομιμότητας κατά της αποφάσεως του Διευθυντή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (στο εξής: OLAF) της 16ης Οκτωβρίου 2012, να προβεί μόνον σε μία ανακατάταξη στη συγκεκριμένη περίπτωση των εκτάκτων υπαλλήλων με σύμβαση αορίστου χρόνου.
Οι προσφεύγοντες-ενάγοντες θεωρούν ότι η εν λόγω απόφαση δεν είναι σύννομη καθόσον εκδόθηκε κατά παράβαση των άρθρων 10, παράγραφος 3, και 15 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του Λοιπού Προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΛΠ), κατά παραβίαση της ιεραρχίας των κανόνων καθώς και κατά παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Επομένως, οι αποφάσεις του Διευθυντή της OLAF της 15ης Ιουλίου 2016, περί απορρίψεως του αιτήματος ανακατατάξεως της 16ης Μαρτίου 2016, καθώς και της 13ης Φεβρουαρίου 2017, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως της 14ης Οκτωβρίου 2016 (στο εξής: προσβαλλόμενες αποφάσεις) εκδόθηκαν βάσει μη σύννομης αποφάσεως και, συνεπώς, πρέπει να ακυρωθούν.
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, κυρίως καθόσον η έναρξη ισχύος του νέου ΚΥΚ των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2014 και των διατάξεων που περιορίζουν τις προοπτικές εξελίξεως της σταδιοδρομίας πέραν των βαθμών AD12 και AST9 δεν είναι βάσιμος λόγος για τον αποκλεισμό των εν λόγω εκτάκτων υπαλλήλων από τη διοργάνωση διαδικασιών ανακατατάξεως.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον οι προσβαλλόμενες αποφάσεις προσκρούουν σε απόφαση της Επιτροπής, απευθυνόμενη στους οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προβλέπουσα τη συμμετοχή εκτάκτων υπαλλήλων σε διαδικασίες ανακατατάξεως. Επομένως, οι έκτακτοι υπάλληλοι με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου του Κοινού Κέντρου της Επιτροπής υπάγονται σε σύστημα ετήσιας ανακατατάξεως, όπερ οι προσφεύγοντες-ενάγοντες υποστηρίζουν ως διαφορετική μεταχείριση η οποία δεν δικαιολογείται.
4.
Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, ιδίως καθόσον ο περιορισμός σε μία μόνον ανακατάταξη ανά σταδιοδρομία δεν συνιστά μέτρο ανταποκρινόμενο στον σκοπό που περιγράφεται στην απόφαση της 16ης Οκτωβρίου 2016 περί διασφαλίσεως των αναγκών της OLAF σε ειδική εμπειρογνωμοσύνη, αλλά, αντιθέτως, δεν επιτρέπει στην OLAF να διατηρεί στην υπηρεσία της έκτακτους υπαλλήλους για μεγάλες χρονικές περιόδους.
Full & Egal Universal Law Academy