31.7.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 249/34
Προσφυγή της 24ης Μαΐου 2017 — Hautala κ.λπ. κατά EFSA
(Υπόθεση T-329/17)
(2017/C 249/50)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγοντες: Heidi Hautala (Ελσίνκι, Φινλανδία), Benedek Jávor (Βουδαπέστη, Ουγγαρία), Michèle Rivasi (Valence, Γαλλία) και Bart Staes (Αμβέρσα, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: B. Kloostra, δικηγόρος)
Καθής: Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA)
Αιτήματα
Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση με στοιχεία PAD 2017/005 CA που εξέδωσε η EFSA στις 14 Μαρτίου 2017 και με την οποία επιβεβαίωσε την από 9 Δεκεμβρίου 2016 και 7 Οκτωβρίου 2016 απόφασή της με στοιχεία PAD 2016/034 περί απορρίψεως κατά το μεγαλύτερο της μέρος της αιτήσεως των προσφευγόντων για πρόσβαση σε έγγραφα· και
—
να καταδικάσει την EFSA στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν έξι λόγους.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η EFSA παρέβη το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 1367/2006 (1), επειδή δεν το εφάρμοσε για τις ζητηθείσες πληροφορίες. Η εξαίρεση που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001 για την προστασία «των εμπορικών συμφερόντων ενός συγκεκριμένου φυσικού ή νομικού προσώπου, συμπεριλαμβανομένης της πνευματικής ιδιοκτησίας» δεν θα έπρεπε να έχει ληφθεί υπόψη από την EFSA ούτε να εφαρμοστεί στις ζητηθείσες πληροφορίες, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 1367/2006.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η EFSA παρέβη τα άρθρα 2, παράγραφος 4, και 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001 (2) και το άρθρο 41 του κανονισμού 178/2002 (3), επειδή δεν γνωστοποίησε τις ζητηθείσες πληροφορίες επικαλούμενη την προστασία των εμπορικών συμφερόντων των ιδιοκτητών των μελετών, χωρίς όμως να στοιχειοθετεί την ύπαρξη συγκεκριμένης βλάβης και/ή πραγματικό κίνδυνο συγκεκριμένης βλάβης, παραβαίνοντας επίσης και το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο δ', της Συμβάσεως του Århus το οποίο προβλέπει ότι η αίτηση προσβάσεως σε πληροφορίες μπορεί να απορριφθεί μόνο εφόσον η κοινολόγηση θα είχε επιπτώσεις «στον εμπιστευτικό χαρακτήρα εμπορικών και βιομηχανικών πληροφοριών, σε περίπτωση που ο εν λόγω εμπιστευτικός χαρακτήρας προστατεύεται βάσει του νόμου, προκειμένου να προστατεύεται νόμιμο οικονομικό συμφέρον», δεδομένου ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση δεν προσδιορίστηκε ούτε στοιχειοθετήθηκε νόμιμο οικονομικό συμφέρον.
3.
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η EFSA εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 63, παράγραφος 2, του κανονισμού 1107/2009 (4), δεδομένου ότι η διάταξη αυτή δεν έχει εφαρμογή για τις ζητηθείσες πληροφορίες και/ή η αποκάλυψη των πληροφοριών υπαγορεύεται από ανώτερο δημόσιο συμφέρον κατά την έννοια του άρθρου 63, παράγραφος 2, και/ή του άρθρου 16 του κανονισμού 1107/2009.
4.
Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η EFSA παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού 1049/2001, επειδή δεν δέχθηκε ότι συντρέχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον για την γνωστοποίηση των μελετών και επειδή δεν επέτρεψε στους προσφεύγοντες να τεκμηριώσουν τη συνδρομή τέτοιου συμφέροντος όσον αφορά τη γνωστοποίηση των μελετών.
5.
Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η EFSA παρέβη το άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 1049/2001, επειδή παρέλειψε να σταθμίσει το συμφέρον της προσβάσεως του κοινού στις περιβαλλοντικές πληροφορίες που περιέχουν οι μελέτες με το ιδιωτικό συμφέρον των εταιριών για προστασία των εμπορικών συμφερόντων τους ή δέχθηκε ότι υπερισχύουν τα οικονομικά συμφέροντα των εταιριών.
6.
Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι, επειδή τα διαθέσιμα στοιχεία δεν καθιστούν δυνατή την ανεξάρτητη και πλήρη επανεξέταση της αξιολόγησης από ομότιμους που διοργάνωσε η EFSA για τη Γλυφοσάτη, οι προσφεύγοντες έχουν συμφέρον να γνωστοποιηθούν οι μελέτες. Αρνούμενη την ύπαρξη γενικού συμφέροντος και συμφέροντος των προσφευγόντων για τη γνωστοποίηση των ζητηθεισών πληροφοριών η EFSA παρέβη τις υποχρεώσεις της από τα άρθρα 2 και 4 του κανονισμού 1049/2001 και το άρθρο 41 του κανονισμού 178/2002.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006, L 264, σ. 13).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43).
(3) Κανονισμός (ΕΚ) 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων (ΕΕ 2002, L 31, σ. 1).
(4) Κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και την κατάργηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ και 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2009, L 309, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy