24.7.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 239/68
Προσφυγή της 1ης Ιουνίου 2017 — Singapore Airlines και Singapore Airlines Cargo κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-350/17)
(2017/C 239/79)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσες: Singapore Airlines Ltd (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη) και Singapore Airlines Cargo Pte Ltd (Σιγκαπούρη) (εκπρόσωποι: J. Kallaugher και J. Poitras, Solicitors, και J. Ruiz Calzado, δικηγόρος)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, την απόφαση C(2017) 1742 τελικό, της Επιτροπής, της 17ης Μαρτίου 2017, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές (Υπόθεση ΑΤ.39258 — Αεροπορικές μεταφορές φορτίου)·
—
περαιτέρω, ή επικουρικώς, να μειώσει σημαντικά το ύψος του προστίμου που τους επιβλήθηκε·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα· και
—
να διατάξει οποιοδήποτε μέτρο κρίνει πρόσφορο υπό τις περιστάσεις της παρούσας υποθέσεως.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν έξι λόγους ακυρώσεως.
1.
Πρώτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί καθόσον ενέχει σοβαρά νομικά και πραγματικά σφάλματα η βασική διαπίστωση περί διαρκούς και ενιαίας παραβάσεως η οποία καλύπτει τις υπηρεσίες αεροπορικών μεταφορών φορτίου όλων των δρομολογίων από και προς την Ένωση.
Κατά τις προσφεύγουσες, με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν αποδεικνύεται, ιδίως: (i) η ύπαρξη συμπράξεως σε παγκόσμιο επίπεδο· (ii) η εδαφική αρμοδιότητα επί δραστηριοτήτων που αφορούν την πώληση υπηρεσιών αεροπορικής μεταφοράς φορτίων εκτός της Ένωσης· (iii) η εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ σε δραστηριότητες οι οποίες ρυθμίζονται ή σε συμπεριφορά η οποία επιβάλλεται από αλλοδαπές κυβερνήσεις· (iv) επαρκής αιτιώδης σύνδεσμος στο πλαίσιο της συμπεριφοράς ως προς τα τρία φερόμενα ως στοιχεία που συνθέτουν την ενιαία και διαρκή παράβαση, ήτοι τους επίναυλους καυσίμων, τα πρόσθετα τέλη ασφαλείας και της υποτιθέμενης μη καταβολής προμήθειας επί των προσθέτων τελών· και (v) επαρκής αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των επαφών των αεροπορικών εταιρειών σε επιτελικό επίπεδο και της συμπεριφοράς τους στις τοπικές αγορές.
2.
Δεύτερον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί στο μέτρο που διαπιστώθηκε παράβαση λόγω συντονισμού όσον αφορά την καταβολή προμηθειών στους μεταφορείς για έσοδα από τα πρόσθετα τέλη.
3.
Τρίτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί στον βαθμό που η διαπίστωση παραβάσεως ως προς τις προσφεύγουσες στηρίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία τα οποία αφορούν επαφές αποκλειστικά και μόνο μεταξύ των μελών της συμμαχίας αεροπορικών εταιρειών μεταφοράς φορτίου WOW.
Κατά την άποψη των προσφευγουσών, στην προσβαλλόμενη απόφαση εφαρμόστηκε εσφαλμένο νομικό κριτήριο κατά την εξέταση του τι νοείται ως πλήρους συνεργασίας συμμαχία μεταξύ αεροπορικών εταιριών και έγιναν πρόδηλα σφάλματα κατά την εξέταση του τρόπου λειτουργίας της συμμαχίας WOW. Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι οι επαφές με εταίρους της συμμαχίας WOW εντάσσονταν στο πλαίσιο ειλικρινούς προσπάθειας για τη δημιουργία μιας επιτυχημένης συμμαχίας και, ως εκ τούτου, δεν συνιστούσαν εκδηλώσεις του κοινού πλάνου ή σχεδίου που φέρεται να αποτελούσε τη βάση της ενιαίας και διαρκούς παραβάσεως.
4.
Τέταρτον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί διότι δεν αποδείχθηκε τη συμμετοχή των προσφευγουσών στην ενιαία και διαρκή παράβαση.
5.
Πέμπτον, ότι εάν (σε αντίθεση με την επιχειρηματολογία που προβάλλεται στον τέταρτο λόγο) γίνει δεκτό ότι οι προσφεύγουσες συμμετείχαν όντως σε ορισμένες πτυχές της ενιαίας και διαρκούς παραβάσεως, δεν αποδείχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι αυτές τελούσαν εν γνώσει όλων των λοιπών πτυχών της συμπεριφοράς που περιγράφεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή του προφανώς αθέμιτου συντονισμού της βασικής ομάδας, ούτε ότι όφειλαν να τελούν εν γνώσει της συμπεριφοράς αυτής, όπως απαιτεί η νομολογία.
6.
Έκτον, ότι εφόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ακυρωθεί εν όλω, το πρόστιμο που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες θα πρέπει να μειωθεί διότι, αφενός, η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε προς τις σαφείς απαιτήσεις των κατευθυντηρίων γραμμών (1) όσον αφορά τη διαπίστωση του σχετικού κύκλου εργασιών και, αφετέρου, το επιβληθέν πρόστιμο δεν ανταποκρίνεται ούτε στην περιορισμένη συμμετοχή των προσφευγουσών στην ενιαία και διαρκή παράβαση ούτε στην ήσσονος σημασίας συμπεριφορά τους (όπως αυτή περιγράφεται με τον τρίτο, τέταρτο και πέμπτο λόγο ακυρώσεως).
(1) Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, σημείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006, C 210, σ. 2).
Full & Egal Universal Law Academy