31.7.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 249/40
Προσφυγή της 2ας Ιουνίου 2017 — Nike European Operations Netherlands κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-351/17)
(2017/C 249/54)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσες: Nike European Operations Netherlands BV (Hilversum, Κάτω Χώρες), Hugo Boss AG (Metzingen, Γερμανία), Timberland Europe BV (Almelo, Κάτω Χώρες), New Balance Athletic Shoes (UK) Ltd (Warrington, Ηνωμένο Βασίλειο), Wolverine Europe BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) και Wolverine Europe Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: E. Vermulst και J. Cornelis, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/423 της Επιτροπής, της 9ης Μαρτίου 2017, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Βιετνάμ, και που παράγονται από τις εταιρείες Fujian Viscap Shoes Co. Ltd, Vietnam Ching Luh Shoes Co. Ltd, Vinh Thong Producing-Trading-Service Co. Ltd, Qingdao Tae Kwang Shoes Co. Ltd, Maystar Footwear Co. Ltd, Lien Phat Company Ltd, Qingdao Sewon Shoes Co. Ltd, Panyu Pegasus Footwear Co. Ltd, PanYu Leader Footwear Corporation, Panyu Hsieh Da Rubber Co. Ltd, An Loc Joint Stock Company, Qingdao Changshin Shoes Company Limited, Chang Shin Vietnam Co. Ltd, Samyang Vietnam Co. Ltd, Qingdao Samho Shoes Co. Ltd, Min Yuan, Chau Giang Company Limited, Foshan Shunde Fong Ben Footwear Industrial Co. Ltd και Dongguan Texas Shoes Limited Co., και για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14 (ΕΕ 2017, L 64, σ. 72)·
—
να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται αναρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να εκδώσει τον επίδικο κανονισμό.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η επανέναρξη της περατωθείσας διαδικασίας σχετικά με τις εισαγωγές των υποδημάτων και η αναδρομική επιβολή, με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, του δασμού αντιντάμπινγκ του οποίου η ισχύς είχε λήξει: (i) στερούνται νομικής βάσεως, ερείδονται σε πρόδηλη πλάνη κατά την εφαρμογή του άρθρου 266 ΣΛΕΕ και του βασικού κανονισμού (1) και αντιβαίνουν στο άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού· (ii) προσβάλλουν τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της ασφάλειας του δικαίου και της μη αναδρομικότητας, στο μέτρο που αφορούν τις προσφεύγουσες· (iii) στηρίζονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 266 ΣΛΕΕ και κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους της της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και αντιβαίνουν στο άρθρο 5, παράγραφος 4, ΣΕΕ.
3.
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η αναδρομική επιβολή του δασμού αντιντάμπινγκ στους προμηθευτές των προσφευγουσών, με συνέπεια να καθίσταται αδύνατη η επιστροφή στις προσφεύγουσες, προσβάλλει την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
4.
Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέπεσε σε κατάχρηση εξουσίας κατά την εξέταση των αιτήσεων περί υπαγωγής σε καθεστώς οικονομίας της αγοράς και περί ατομικής μεταχειρίσεως και παραβίασε την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
(1) Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, L 176, σ. 21).
Full & Egal Universal Law Academy