21.8.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 277/57
Προσφυγή της 3ης Ιουλίου 2017 — Capo d’Anzio κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-425/17)
(2017/C 277/82)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Capo d’Anzio SpA (Anzio, Ιταλία) (εκπρόσωπος: S. Carloni, avvocato)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την απόφαση C (2017) 2953 τελικό της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 2017, σχετικά με την ανάκτηση ποσού ύψους 193 120 ευρώ, προσαυξημένου με τόκους υπερημερίας, το οποίο χορηγήθηκε αρχικώς στην προσφεύγουσα ως προχρηματοδότηση στο πλαίσιο της συμφωνίας επιχορηγήσεως LIFE10 ENV/IT/000369 — LCA4PORTS.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τα ακόλουθα:
1.
Η εταιρεία Capo d’Anzio συνήψε στις 14.10.2011 τη συμφωνία επιχορηγήσεως LIFE10 — ENV/IT/000369 με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή της χορήγησε χρηματοδότηση (ανερχόμενη σε ποσοστό 45,94 % του συνόλου, με μέγιστο ποσόν τα 485 300,00 ευρώ) στο πλαίσιο σχεδίου μελέτης της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας της αναπτύξεως του λιμένα του Anzio, η οποία προβλέπεται στο έργο κατασκευής, ανασυγκροτήσεως και επεκτάσεως που εγκρίθηκε από τους αρμόδιους δημόσιους φορείς.
2.
Κατά την εκτέλεση των προβλεπόμενων στο έργο δραστηριοτήτων, η Επιτροπή, αν και διαπίστωσε την αρχική πλήρη συμμόρφωση προς τους συμβατικούς και νόμιμους κανόνες, επισήμανε την αθέτηση ορισμένων τυπικών υποχρεώσεων, αποφάσισε τη διακοπή του έργου και απαίτησε, κατά συνέπεια, με την προσβαλλόμενη απόφαση, την επιστροφή των χορηγηθέντων κονδυλίων.
3.
Η προβαλλόμενη παράβαση αφορά τους κανόνες των άρθρων 11 επ. των κοινών διατάξεων που διέπουν τις διαδικασίες οι οποίες εφαρμόζονται σε περίπτωση διακοπής του έργου και επακόλουθης λύσεως της συμφωνίας επιχορηγήσεως και λήψεως μέτρων προς ανάκτηση της προχρηματοδοτήσεως.
4.
Εν προκειμένω, η Επιτροπή επισημαίνει ότι ενημερώθηκε από την Capo d’Anzio ότι οι οικονομικές και χρηματοοικονομικές δυσχέρειες που αυτή αντιμετώπιζε ήταν προσωρινές, και δη με τη ρητή επισήμανση ότι οι εν λόγω δυσχέρειες οφείλονταν σε παράνομες πράξεις και γεγονότα ανεξάρτητα της βουλήσεως της εταιρίας.
5.
Η Capo d’Anzio S.p.a. επισήμανε επανειλημμένως και δεόντως τις εν λόγω, μη καταλογιστέες στην ίδια, δυσχέρειες, ζητώντας, εντέλει, με έγγραφο της 2.11.2015 και μεταγενέστερο έγγραφο της 7.12.2015 αυτές να ληφθούν υπόψη κατά τη λήψη των σχετικών με τη συμφωνία επιχορηγήσεως αποφάσεων, ζήτησε δε την πραγματοποίηση συναντήσεως ώστε να μπορέσει να εκθέσει τα επιχειρήματά της, δεσμευόμενη ρητώς να επιστρέψει εν πάση περιπτώσει την προχρηματοδότηση σε περίπτωση οριστικής αδυναμίας της να ανταποκριθεί στο αίτημα περί υποβολής εκθέσεως προόδου του έργου.
6.
Η Επιτροπή, αντί να λάβει υπόψη τους προβληθέντες λόγους και να ζητήσει διευκρινίσεις ώστε να καταστεί δυνατόν για την προσφεύγουσα να ασκήσει το δικαίωμά της άμυνας, εφάρμοσε τις κοινές διατάξεις, εξομοιώνοντας τη συμπεριφορά της Capo d’Anzio S.p.Α. με υπαίτια αθέτηση.
7.
Η Capo d’Anzio S.p.a. είχε το δικαίωμα να ζητήσει την πραγματοποίηση συναντήσεως με την Επιτροπή προκειμένου να αποδείξει την ανυπαρξία υπαίτιας αθετήσεως εκ μέρους της, και με αυτόν τον τρόπο να υπερασπιστεί το δικαίωμά της να μην υποστεί ζημία λόγω καταστάσεως μη καταλογιστέας στην ίδια.
8.
Επομένως, με τη συμπεριφορά της η Επιτροπή περιόρισε το δικαίωμα της Capo d’Anzio S.p.a. και παραβίασε τις γενικές αρχές του δικαίου που θέτουν ως προϋπόθεση της λύσεως των συμβάσεων την ύπαρξη αθετήσεως υποχρεώσεως.
9.
Η παράβαση των διαδικαστικών και ουσιαστικών κανόνων καθιστά πλημμελή την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία ανακλήθηκε η μερικώς χορηγηθείσα χρηματοδότηση, παρά το γεγονός ότι η Capo d’Anzio S.p.a. χρησιμοποίησε κατ’ ουσίαν ορθώς τα ποσά που έλαβε από την Επιτροπή για την πληρωμή των επιφορτισμένων με την εκτέλεση του έργου επαγγελματιών, η δε απόφαση στηρίζεται στο απολύτως τυπικό στοιχείο ότι η προσφεύγουσα δεν υπέβαλε εγκαίρως έκθεση για την εκτελεσθείσα δραστηριότητα.