23.10.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 357/15
Προσφυγή-αγωγή της 15ης Ιουλίου 2017 — TK κατά Κοινοβουλίου
(Υπόθεση T-446/17)
(2017/C 357/19)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα-ενάγουσα: TK (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την παρούσα προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
κατά συνέπεια:
—
να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Αυγούστου 2016, με την οποία απορρίφθηκαν τα από 28 Απριλίου 2016 αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
—
κατά το μέτρο που είναι αναγκαίο, να ακυρώσει την απόφαση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 5ης Απριλίου 2017, με την οποία απορρίφθηκε η από 25 Νοεμβρίου 2016 διοικητική ένσταση της προσφεύγουσας-ενάγουσας·
—
να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη την οποία υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα και η οποία αποτιμάται κατά δίκαιη και εύλογη κρίση σε 25 000 ευρώ·
—
να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Απριλίου 2017, με την οποία απορρίφθηκε η από 16 Ιανουαρίου 2017 διοικητική ένσταση καθόσον με την απόφαση αυτή δεν ήρθη η ηθική βλάβη την οποία υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα και να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη την οποία υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα και η οποία αποτιμάται κατά δίκαιη και εύλογη κρίση σε 25 000 ευρώ·
—
να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει δύο λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος, ο οποίος αφορά τις αποφάσεις της 26ης Αυγούστου 2016 και της 5ης Απριλίου 2017, αποτελείται από τρία σκέλη:
—
ως προς το αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων περί απορρίψεως του πρώτου αιτήματος που είχε υποβληθεί στις 28 Απριλίου 2016, ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), από παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, από παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ) και από παράβαση του καθήκοντος μέριμνας·
—
ως προς το αίτημα ακυρώσεως των αποφάσεων περί απορρίψεως του δεύτερου αιτήματος που είχε υποβληθεί στις 28 Απριλίου 2016, ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 2, του παραρτήματος IX του ΚΥΚ και από παράβαση του άρθρου 41 του Χάρτη·
—
ως προς το αίτημα αποζημιώσεως, η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι οι σχετικές αποφάσεις της προξένησαν ηθική βλάβη που δεν μπορεί να αρθεί μόνον διά της ακυρώσεως των προσβαλλόμενων αποφάσεων.
2.
Ο δεύτερος λόγος, ο οποίος αφορά την απόφαση της 26ης Απριλίου 2017, αντλείται από το άρθρο 41 του Χάρτη, διατάξεως της οποίας φέρεται ότι διαπράχθηκε παράβαση εκ μέρους του καθού-εναγομένου, καθώς και από φερόμενη παράβαση του καθήκοντος αιτιολογήσεως και του καθήκοντος μέριμνας που υπείχε το καθού-εναγόμενο, καθόσον το καθού-εναγόμενο υποστηρίζει ότι η απόφαση, την οποία είχε αμφισβητήσει η προσφεύγουσα-ενάγουσα με διοικητική ένσταση, ακυρώθηκε και ότι ελήφθη απόφαση περί ενάρξεως έρευνας, και καθόσον το καθού-εναγόμενο συνάγει εξ αυτού ότι δεν συνέτρεχε λόγος να γίνει δεκτό το αίτημα αποζημιώσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα φρονεί, επίσης, ότι έχει αποδείξει ότι υπέστη βλάβη δυναμένη να διαχωριστεί, η οποία δεν μπορεί να αρθεί μόνον διά της ακυρώσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Επομένως, κατά την προσφεύγουσα-ενάγουσα, εναπέκειτο στο καθού-εναγόμενο όχι μόνον να ακυρώσει την απόφαση την οποία αφορούσε η διοικητική ένσταση, αλλά και να άρει τη βλάβη αυτή.