16.10.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 347/27
Προσφυγή-αγωγή της 18ης Ιουλίου 2017 — Bowles κατά ΕΚΤ
(Υπόθεση T-447/17)
(2017/C 347/36)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγων-ενάγων: Carlos Bowles (Φρανκφούρτη επί του Μάιν, Γερμανία) (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)
Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Αιτήματα
Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την παρούσα προσφυγή-αγωγή παραδεκτή και βάσιμη·
—
κατά συνέπεια,
—
να ακυρώσει την απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 2017 η οποία κοινοποιήθηκε στο προσωπικό την 1η Φεβρουαρίου 2017, με την οποία τοποθετήθηκε ο M. [X] στη θέση του συμβούλου του προέδρου και συντονιστή του συμβουλίου της διευθύνσεως, να ακυρώσει την απόφαση περί μη τοποθετήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος στη θέση αυτή και να ακυρώσει την απόφαση με την οποία δεν επετράπη στον προσφεύγοντα-ενάγοντα να υποβάλει υποψηφιότητα για τη θέση αυτή·
—
να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της διοικητικής ενστάσεως, η οποία εκδόθηκε στις 16 Μαΐου 2017 και παραλήφθηκε στις 23 Μαΐου 2017·
—
να διατάξει την αποκατάσταση της υλικής ζημίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος η οποία συνίσταται σε απώλεια της ευκαιρίας να τοποθετηθεί στη θέση του συμβούλου του προέδρου και συντονιστή του συμβουλίου της διευθύνσεως·
—
να επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη του προσφεύγοντος-ενάγοντος η οποία συμβολικώς εκτιμάται ex aequo et bono σε 1 ευρώ·
—
να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τέσσερις λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αφορά παραβίαση των αρχών της δημοσιότητας, της διαφάνειας, της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων καθώς και παράβαση των άρθρων 20.2 του εσωτερικού κανονισμού, 8 (a) των όρων απασχολήσεως [του προσωπικού της ΕΚΤ] και 1a.1.1 των κανόνων για θέματα προσωπικού και των άρθρων 2 και 3 ΣΕΕ και 20 και 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο προσφεύγων-ενάγων εκτιμά συναφώς ότι δεν είχε τη δυνατότητα να θέσει υποψηφιότητα για τη θέση του συμβούλου του προέδρου και συντονιστή του συμβουλίου της διευθύνσεως, ενώ, αντιθέτως, η δυνατότητα αυτή προσφέρθηκε στον M. [X].
2.
Ο δεύτερος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 1a.7 των κανόνων για θέματα προσωπικού, καθόσον αυτή η νομική βάση επέτρεπε μόνον την τοποθέτηση υποψηφίου στη θέση του συμβούλου μέλους της διευθύνσεως και όχι την τοποθέτηση υποψηφίου στη θέση του συμβούλου του προέδρου και συντονιστή του συμβουλίου της διευθύνσεως η οποία προσθέτει ευθύνες επίσης αντιστοιχούσες σε υψηλότερο επίπεδο από εκείνες του συμβούλου.
3.
Ο τρίτος λόγος αφορά έλλειψη διαβουλεύσεως με την επιτροπή προσωπικού σχετικά με τη δημιουργία νέας θέσεως εργασίας και με την τροποποίηση του επιπέδου της θέσεως του συντονιστή, κατά παράβαση των άρθρων 48 και 49 των όρων απασχολήσεως και του πρωτοκόλλου συμφωνίας.
4.
Ο τέταρτος λόγος αφορά παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως λόγω της ελλείψεως περιγραφής των καθηκόντων για τη θέση του συμβούλου του προέδρου και συντονιστή του συμβουλίου της διευθύνσεως.