25.9.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 318/17
Προσφυγή της 2ας Αυγούστου 2017 — Rogesa κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-475/17)
(2017/C 318/23)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Rogesa Roheisengesellschaft Saar mbH (Dillingen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: S. Altenschmidt και A. Sitzer, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απορριπτική απόφαση της Επιτροπής της 20ής Ιουνίου 2017, επικουρικώς εκείνη της 11ης Ιουλίου 2017, σχετικά με την από 29 Μαΐου 2017 επιβεβαιωτική αίτηση της προσφεύγουσας (GestDem αριθ. 2017/1788), καθώς και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
1.
Πρώτος λόγος: Οι προϋποθέσεις ασκήσεως του δικαιώματος προσβάσεως στα έγγραφα πληρούνται εν προκειμένω.
—
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 3, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 1367/2006 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 1049/2001 (2), καθότι έχει δικαίωμα προσβάσεως στα ζητούμενα από αυτήν έγγραφα.
2.
Δεύτερος λόγος: Δεν συντρέχουν λόγοι αποκλεισμού κατ’ άρθρον 4 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001.
—
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι τα ζητούμενα έγγραφα δεν περιέχουν ευαίσθητα δεδομένα που μπορεί να θίγουν εμπορικά συμφέροντα κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 και, σε κάθε περίπτωση, συντρέχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση των εγγράφων.
—
Περαιτέρω, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν έχει εφαρμογή ούτε ο λόγος αρνήσεως προσβάσεως κατ’ άρθρον 4, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001, βάσει του οποίου τα θεσμικά όργανα μπορούν να αρνηθούν την πρόσβαση σ’ ένα έγγραφο, η γνωστοποίηση του οποίου θα έθιγε την προστασία των δικαστικών διαδικασιών και της παροχής νομικών συμβουλών, καθότι η εκκρεμής ενώπιον του Δικαστηρίου υπόθεση C-80/16 (ArcelorMittal Atlantique et Lorraine) έχει ουσιαστικά περατωθεί με την απόφαση της 26ης Ιουλίου 2017.
—
Η προσφεύγουσα προβάλλει περαιτέρω την αιτίαση ότι η Επιτροπή όφειλε, σε κάθε περίπτωση, να παράσχει μερική πρόσβαση, απαλείφοντας, όπου ήταν αναγκαίο, τα απόρρητα δεδομένα. Ως εκ τούτου, η απόφαση της Επιτροπής αντιβαίνει επίσης στο άρθρο 4, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 καθώς και στην αρχή της αναλογικότητας κατ’ άρθρον 5, παράγραφος 4, ΣΕΕ.
3.
Τρίτος λόγος: Διαδικαστική πλημμέλεια της Επιτροπής
—
Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει αιτίαση περί παραβάσεως του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001. Παρά την παράταση της προθεσμίας δύο φορές, την τελευταία δε φορά για αόριστο χρόνο, μέχρι την ημερομηνία ασκήσεως της προσφυγής δεν είχε ληφθεί απόφαση επί της ήδη στις 29 Μαΐου 2017 υποβληθείσας επιβεβαιωτικής αιτήσεως της προσφεύγουσας. Το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 προβλέπει μόνο τη δυνατότητα παρατάσεως της προθεσμίας μία φορά κατά 15 εργάσιμες ημέρες και όχι για αόριστο χρόνο.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Aarhus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006, L 264, σ. 13).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43).