23.10.2017
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 357/17
Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2017 r. – Arysta LifeScience Netherlands/Komisja
(Sprawa T-476/17)
(2017/C 357/22)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Arysta LifeScience Netherlands BV (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: adwokaci C. Mereu i M. Grunchard)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;
—
stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia (1);
—
obciążenie strony pozwanej kosztami niniejszego postępowania w całości
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.
1.
Zarzut pierwszy, dotyczący oczywistych błędów w ocenie.
—
Strona skarżąca podnosi, że strona pozwana dopuściła się serii oczywistych błędów w ocenie. Postąpiła ona w sposób nieracjonalny nie przypisując dostatecznej i należnej wagi szczególnym czynnikom, właściwym swoistej sprawie diflubenzuronu. Strona pozwana nie wzięła pod uwagę czasu trwania obydwu procedur regulacyjnych, ani dostępnych nowych danych, a także nie przeprowadziła starannej i bezstronnej analizy wszystkich jednostkowych okoliczności i czynników tej sprawy.
2.
Zarzut drugi, dotyczący naruszenia prawa do obrony, jako że strona pozwana nie zapewniła stronie skarżącej w trakcie procedury przeglądu możliwości właściwego i skutecznego przedstawienia swego stanowiska.
3.
Zarzut trzeci, dotyczący ustanowienia zaskarżonego rozporządzenia ultra vires. Strona pozwana działała ultra vires, ponieważ to Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) a nie strona pozwana, jest jedynym organem odpowiedzialnym w świetle prawa za dokonywanie klasyfikacji oraz ponownej klasyfikacji substancji, zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1272/2008 (2).
4.
Zarzut czwarty, dotyczący nieproporcjonalnego charakteru zaskarżonego rozporządzenia: zaskarżone rozporządzenie jest nieproporcjonalne, ponieważ strona pozwana miała możliwość dokonania wyboru pomiędzy wieloma środkami a przyjęcie zaskarżonego rozporządzenia ograniczającego wykorzystanie diflubenzuronu do roślin niejadalnych powoduje nadmierne niedogodności w stosunku do zamierzonych celów.
(1) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/855 z dnia 18 maja 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej diflubenzuron (Dz.U. 2017, L 128, s. 10).
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. 2008, L 353, s. 1).