25.9.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 318/22
Προσφυγή-αγωγή της 28ης Ιουλίου 2017 — Iccrea Banca κατά Επιτροπής και ΕΣΕ
(Υπόθεση T-494/17)
(2017/C 318/29)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Messina, F. Isgrò και A. Dentoni Litta, avvocati)
Καθών-εναγόμενοι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγιάνσεως SRB/ES/SRF/2016/06 της 15ης Απριλίου 2016, καθώς και κάθε μεταγενέστερη απόφαση αυτού, στις οποίες βασίστηκε η Banca d’Italia για την έκδοση των ακόλουθων αποφάσεων: 1547337/16 της 29ης Δεκεμβρίου 2016· 0333162/17 της 14ης Μαρτίου 2017· 0334520/17 της 14ης Μαρτίου 2017· 1249264/15 της 24ης Νοεμβρίου 2015· 1262091/15 της 26ης Νοεμβρίου 2015·
—
να υποχρεώσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγιάνσεως να αποκαταστήσει τη ζημία που προκάλεσε στην ICCREA Banca κατά την άσκηση των καθηκόντων του που αφορούν τον καθορισμό των οφειλόμενων από την προσφεύγουσα-ενάγουσα συνεισφορών, η οποία συνίσταται στις υψηλότερες συνεισφορές που κατέβαλε η ICCREA Banca·
—
επικουρικώς, και στην περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο δεν δεχθεί τα ως άνω αιτήματα, να κηρύξει την ακυρότητα του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχεία α' και στ'), του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2015/63 (ή, ενδεχομένως, του κανονισμού στο σύνολό του), καθόσον αντιβαίνει στις βασικές αρχές της ίσης μεταχείρισης, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας·
—
σε κάθε περίπτωση, να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγιάνσεως στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Με την παρούσα προσφυγή, η προσφεύγουσα-ενάγουσα βάλλει κατά της αποφάσεως του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγιάνσεως SRB/ES/SRF/2016/06 της 15ης Απριλίου 2016 καθώς και κατά κάθε μεταγενέστερης αποφάσεως αυτού, στις οποίες βασίστηκαν οι αποφάσεις της Banca d’Italia για τις αιτήσεις συνεισφορών στο ενιαίο ταμείο εξυγιάνσεως.
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει έξι λόγους.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από μη κοινοποίηση των αποφάσεων, παραβίαση της αρχής της διαφάνειας, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 15 ΣΛΕΕ, καθώς και παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
—
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι δεν της παρασχέθηκε ποτέ η δυνατότητα να λάβει γνώση των αποφάσεων του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγιάνσεως ούτε ήταν σε θέση να κατανοήσει τον απλώς μεσολαβητικό ρόλο της Banca d’Italia στην εκτέλεση των εν λόγω αποφάσεων.
2.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πλημμελή έρευνα, εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 2015/63, καθώς και παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της χρηστής διοικήσεως.
—
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει συναφώς ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγιάνσεως έσφαλε κατά την εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 2015/63 (1) όσον αφορά τον καθορισμό των προσμετρήσεων των οφειλόμενων από την προσφεύγουσα-ενάγουσα συνεισφορών, καθόσον δεν έλαβε υπόψη την εφαρμογή των ενδοομιλικών υποχρεώσεων.
3.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από πλημμελή έρευνα, εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 2015/63, καθώς και παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της χρηστής διοικήσεως.
—
Συναφώς, η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγιάνσεως έσφαλε κατά την εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 2015/63 με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κατάσταση διπλής προσμετρήσεως.
4.
Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παράνομη συμπεριφορά οργάνου της Ένωσης, καθώς και από αξίωση λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης βάσει του άρθρου 268 ΣΛΕΕ.
—
Συναφώς, η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι στη συμπεριφορά του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγιάνσεως συντρέχουν όλες οι γνωστές προϋποθέσεις που απαιτούνται από την ευρωπαϊκή νομολογία για την άσκηση της εν λόγω αξιώσεως, ήτοι ο παράνομος χαρακτήρας της προσαπτόμενης στο θεσμικό όργανο συμπεριφοράς, το υποστατό της ζημίας και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της προβαλλόμενης συμπεριφοράς και της προβαλλόμενης ζημίας.
5.
Ο πέμπτος λόγος αντλείται, επικουρικώς και παρεμπιπτόντως, από παραβίαση των αρχών της αποτελεσματικότητας, της ισοδυναμίας και της ίσης μεταχειρίσεως, πράγμα που συνεπάγεται τη μη εφαρμογή του κανονισμού 2015/63.
—
Συναφώς, η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι τυχόν αντίθεση μεταξύ του ως άνω κανονισμού και της καταστάσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας παραβιάζει τις προμνησθείσες αρχές, καθόσον πρόσωπα τα οποία βρίσκονται στην ίδια πραγματική κατάσταση με την ICCREA δικαιούνται ελαφρύνσεις συνεισφορών, με επακόλουθη παράνομη επιδείνωση της θέσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας, ενώ παρόμοιες περιπτώσεις τυγχάνουν διαφορετικής μεταχειρίσεως.
6.
Ο έκτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 15 ΣΛΕΕ, αδυναμία της προσφεύγουσας-ενάγουσας να λάβει γνώση των αποφάσεων του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγιάνσεως, καθώς και αίτημα να διαταχθεί η πρόσβαση σε αυτές.
—
Συναφώς, η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει ότι δεν της έχει παρασχεθεί ακόμη η δυνατότητα να λάβει γνώση των αποφάσεων για τα έτη 2015, 2016 και 2017 που αφορούν την κατάστασή της, συμπεριφορά η οποία συνιστά κατάφωρη παράβαση του άρθρου 15 ΣΛΕΕ και του δικαιώματος προσβάσεως στα έγγραφα των θεσμικών και λοιπών οργάνων και των οργανισμών της Ένωσης, ανεξαρτήτως της μορφής τους.
(1) Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2017, L 156, σ. 38).