6.11.2017
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 374/35
Προσφυγή της 4ης Αυγούστου 2017 — Del Valle Ruiz κ.λπ. κατά Επιτροπής και Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (SRB)
(Υπόθεση T-510/17)
(2017/C 374/53)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγοντες: Antonio Del Valle Ruiz (Πόλη του Μεξικού, Μεξικό) και 41 άλλοι προσφεύγοντες (εκπρόσωποι: P. Saini, QC, J. Pobjoy, Barrister, και R. Boynton, Solicitor)
Καθών: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης
Αιτήματα
Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει, πρώτον, την απόφαση την οποία εξέδωσε το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης κατά την εκτελεστική σύνοδό του της 7ης Ιουνίου 2017, για την έγκριση του καθεστώτος εξυγίανσης της Banco Popular Español, S.A. και, δεύτερον, την απόφαση (ΕΕ) 2017/1246 της Επιτροπής (1)· επιπλέον δε να κηρύξει παράνομα τα άρθρα 18 και 22 του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 (2)·
—
να καταδικάσει τους καθών στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγοντες προβάλλουν εννέα λόγους ακυρώσεως.
1.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι το άρθρο 18 του κανονισμού για τον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης είναι παράνομο, καθόσον η προβλεπόμενη σε αυτό διαδικασία δεν προσφέρει στους ενδιαφερομένους την ευκαιρία να ακουστούν και δεν παρέχει τη δυνατότητα δικαστικού ελέγχου, κατά παράβαση (α) των άρθρων 41, 47 και 48 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (στο εξής: Χάρτης) και (β) της αρχής της αναλογικότητας.
2.
Ο δεύτερος λόγος συνίσταται στο ότι, ανεξαρτήτως του αν το άρθρο 18 του κανονισμού για τον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης πάσχει παρανομία, η προσβαλλόμενη απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης και η προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής αντιβαίνουν στα άρθρα 41, 47 και 48 του Χάρτη.
3.
Ο τρίτος λόγος ανάγεται στο ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης και η Επιτροπή προσέβαλαν, αδικαιολογήτως και κατά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, το δικαίωμα ιδιοκτησίας των προσφευγόντων.
4.
Ο τέταρτος λόγος αφορά το ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης και η Επιτροπή παρέβησαν το άρθρο 20 του κανονισμού για τον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης μη προβαίνοντας σε κατάλληλη και ανεξάρτητη αποτίμηση πριν από την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης και της προσβαλλόμενης αποφάσεως της Επιτροπής.
5.
Ο πέμπτος λόγος αντλείται από το ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης και η Επιτροπή παρέβησαν το άρθρο 18, παράγραφος 1, του κανονισμού για τον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης κρίνοντας ότι επληρούντο τα προαπαιτούμενα του άρθρου 18, παράγραφος 1, στοιχεία α' και β'.
6.
Ο έκτος λόγος συνίσταται στο ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης και η Επιτροπή παρέβησαν το άρθρο 21, παράγραφος 1, του κανονισμού για τον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης κρίνοντας ότι επληρούντο οι προϋποθέσεις για την άσκηση της εξουσίας απομείωσης ή μετατροπής των σχετικών κεφαλαιακών μέσων.
7.
Ο έβδομος λόγος ανάγεται στο ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης και η Επιτροπή παρέβησαν ουσιώδη τύπο καθόσον δεν αιτιολόγησαν επαρκώς την προσβαλλόμενη απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης και την προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής.
8.
Ο όγδοος λόγος αντλείται από το ότι, επιλέγοντας το εργαλείο πώλησης δραστηριοτήτων, το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης και η Επιτροπή (α) παρέβησαν την αρχή της αναλογικότητας και (β) προσέβαλαν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των προσφευγόντων, παρεκκλίνοντας αδικαιολογήτως από το σχέδιο εξυγίανσης.
9.
Ο ένατος λόγος αφορά το ότι τα άρθρα 18 και 22 του κανονισμού για τον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης αντιβαίνουν στις αρχές που διέπουν τη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων.
(1) Απόφαση (ΕΕ) 2017/1246 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2017, για την αποδοχή του καθεστώτος εξυγίανσης για την Banco Popular Español, S.A. (κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2017) 4038) (ΕΕ 2017 L 178, σ. 15).
(2) Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014 L 225, σ. 1).