23.10.2017
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 357/25
Skarga wniesiona w dniu 22 sierpnia 2017 r. – UG/Komisja
(Sprawa T-571/17)
(2017/C 357/33)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: UG (przedstawiciele: adwokaci M. Richard i P. Junqueira de Oliveira)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 18 maja 2017 r. (No R/40/17) i wszystkich decyzji utrzymujących ją w mocy;
—
nakazanie przywrócenia skarżącej do pracy;
—
zasądzenie od Komisji Europejskiej wypłaty zaległego wynagrodzenia i odszkodowania w kwocie 40 000 EUR;
—
stwierdzenie nieważności bezprawnie zastosowanych potrąceń z wynagrodzenia;
—
zwrot kwoty 6 818,81 EUR tytułem bezprawnie zastosowanych potrąceń z wynagrodzenia;
—
obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów postępowania i honorariów adwokackich szacowanych wstępnie na 10 000 EUR.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1.
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym, ponieważ Komisja przeprowadziła jedynie pozorne postępowanie poprzedzające zwolnienie.
2.
Zarzut drugi dotyczący błędów materialnych obarczających zaskarżoną decyzję, w zakresie w jakim podstawy jej uzasadnienia są niedokładne, nierzeczywiste i niepoważne.
3.
Zarzut trzeci dotyczący nadużycia władzy, ze względu na to, że Komisja zwolniła skarżącą z racji jej funkcji związkowych oraz tego, że wzięła urlop rodzicielski.
4.
Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 42 regulaminu pracowniczego urzędników, klauzuli 5.4 zmienionego porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego w dyrektywie Rady 2010/18/UE z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie wdrożenia zmienionego porozumienia ramowego dotyczącego urlopu rodzicielskiego zawartego przez BUSINESSEUROPE, UEAPME, CEEP i ETUC oraz uchylającej dyrektywę 96/34/WE (Dz.U. 2010, L 68, s. 13), art. 7 dyrektywy 2002/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 r. ustanawiającej ogólne ramowe warunki informowania i przeprowadzania konsultacji z pracownikami we Wspólnocie Europejskiej – Wspólna deklaracja Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji w sprawie reprezentacji pracowników (Dz.U. 2002, L 80, s. 29) oraz załącznika IX regulaminu pracowniczego, ze względu na nieprzestrzeganie postępowania dyscyplinarnego.
5.
Zarzut piąty dotyczący niewspółmiernego charakteru sankcji.